سورت مؤمنون — آیت 37

د کلمو معناګانې:

• إِنْ هِيَ إِلَّا: دا نشته مګر، دا هیڅ نه ده مګر.
• حَيَاتُنَا الدُّنْيَا: زموږ دنيايي ژوند (په دې نړۍ کې ژوند).
• نَمُوتُ وَنَحْيَا: مړه کېږو او ژوندي کېږو (یعنې یو څوک مري او بل پيدا کېږي).
• بِمَبْعُوثِينَ: بیا راژوندي کړل شوي (له مرګ وروسته راپورته کونکي).

تفسیر:

دغه مشرکانو وویل: ژوند هغه نه دی مګر همدا زموږ دنيايي ژوند دی؛ چې ځینې مړه کېږو او ځینې پيدا کېږو، او دا بهیر همداسې روان دی. دوی د آخرت ژوند په بشپړه توګه رد کړ او ویې ویل: مونږ به له مرګ وروسته بیا راژوندي نه کېږو، نه به حساب کتاب وي او نه به قیامت وي. دوی داسې فکر کاوه چې مرګ د ژوند پای دی او له هغه وروسته هېڅ شتون نشته. دوی د بیا راژوندي کېدو خبره یوه افسانه او باطله ګڼله، او د پیغمبرانو دعوت یې په دې توګه رداوه.

فايدې:

• دا چې انسان باید له دې دنيايي ژوند ورهاخوا د آخرت په اړه فکر وکړي، ځکه چې دا ژوند لنډمهاله دی او اصلي ژوند د آخرت ژوند دی.
• د قیامت او بیا راژوندي کېدو باور د ایمان اساسي برخه ده؛ څوک چې دا ردوي، په حقیقت کې د الله تعالی پر قدرت او پر عدل باندې اعتراض کوي.
• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د دنیا په ژوند مه مغرورېږو او د مرګ وروسته د حساب لپاره تیاری ونیسو، ځکه چې الله تعالی به هر څوک د خپلو عملونو بدله ورکړي.
• د مشرکانو دا خبره مونږ ته دا حقیقت ښیي چې د انسان عقل یوازې د دنیا په ظاهري شیانو پوهېږي، خو د آخرت خبره یوازې د الله تعالی له لارې (د پیغمبرانو له لارې) معلومېږي، نو باید پر هغه ایمان راوړو.