سوره مؤمنون — آيت 37

1) لفظن جي معنيٰ:

• إِنْ هِيَ: اها (زندگي) نه آهي.
• إِلَّا: سواءِ، مگر.
• حَيَاتُنَا الدُّنْيَا: اسان جي دنياوي زندگي.
• نَمُوتُ: اسان مرون ٿا.
• وَنَحْيَا: ۽ اسان جيون ٿا.
• بِمَبْعُوثِينَ: ٻيهر زنده ڪري اٿاريا ويندڙ.

2) تفسير:

هي آيت انڪار ڪندڙن جي ان چوڻ جي خبر ڏئي ٿي ته انهن دنياوي زندگي کان سواءِ ڪنهن ٻي زندگي کي مڃيو ئي نه هو. اهي چوندا هئا ته زندگي رڳو هي دنيا جي زندگي آهي، نه ڪا آخرت آهي ۽ نه ئي مرڻ کان پوءِ ٻيهر جيئڻ. انهن جو چوڻ هو ته اسان مان ڪي مرن ٿا ۽ ڪي پيدا ٿي جيون ٿا، يعني هڪ نسل ٿو وڃي ۽ ٻيو نسل ٿو اچي، پر مرڻ کان پوءِ ڪو به ٻيهر زنده ڪري اٿاريو ويندڙ ناهي ۽ نه ئي قيامت جي ڏينهن حساب ڪتاب لاءِ موٽايو ويندو. اهي پنهنجي ان چوڻ ۾ تمام گمراهه هئا، ڇاڪاڻ ته اهي الله جي قدرت کي نٿي مڃيائون ۽ آخرت کي ڪوڙ ڀانئيائون ٿي.

3) فائدا ۽ سبق:

• هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته آخرت کي مڃڻ ايمان جو بنيادي حصو آهي، ۽ ان کان انڪار ڪرڻ ڪفر ۽ گمراهي آهي.
• دنيا جي زندگي عارضي ۽ فاني آهي، ان ڪري اسان کي ان ۾ ئي مشغول ٿي نه رهڻ گهرجي، پر آخرت جي لاءِ به تياري ڪرڻ گهرجي.
• الله تعاليٰ جي قدرت تي غور ڪرڻ گهرجي ته جيئن اسان مرڻ کان پوءِ ٻيهر جيئري ٿيڻ ۽ حساب ڏيڻ تي يقين رکون.
• قرآن مجيد ۾ اهڙن انڪار ڪندڙن جا چوڻ بيان ڪري اسان کي خبردار ڪيو ويو آهي ته اسان انهن جهڙا نه بڻجون، پر ايمان ۽ يقين سان زندگي گذاريون.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان نيڪ عمل ڪريون ۽ آخرت جي زندگي کي ياد رکون، ڇاڪاڻ ته اهو ئي اسان جي حقيقي ۽ هميشه رهڻ واري زندگي آهي.