سورت مؤمنون — آیت 59

د معنايي کلمې:

• «لَا يُشْرِكُونَ»: له الله سره بل څوک نه شریکوي، نه په ښکاره او نه په پټه.

تفسیر:

دا آیت د هغو مؤمنانو د صفتونو په بیان کې دی چې د جنت مستحق دي. دوی هغه کسان دي چې خپل رب ته په عبادت کې یوازې او یوازې هغه پیژني، له هغه سره هېڅ شی نه شریکوي — نه بتان، نه انسانان، نه مړي، نه ستوري، او نه هم په پټه توګه په نیت او عمل کې شرک کوي. د دوی عبادت، دعا، خوف، امید، توکل او محبت ټول د الله تعالی لپاره خاص وي. دوی په توحید باندې ثابت قدم دي او له شرک څخه په بشپړه توګه ډډه کوي، که هغه شرک ښکاره وي (لکه بت پرستي) او که پټ وي (لکه ریا او شهرت غوښتنه). دا د هغو مؤمنانو یوه ځانګړې علامه ده چې د الله په وړاندې د دوی ایمان خالص وي او د دوی زړونه د شرک له هر ډول ناپاکۍ څخه پاک وي.

فایدې:

• توحید (د الله یووالی) د مؤمن د ایمان بنسټ دی؛ تر هغه چې زړه له شرکه پاک نه شي، ایمان بشپړ نه دی.
• شرک یوازې بت پرستي نه ده، بلکې په عبادت، دعا او نیت کې له الله پرته بل چا ته مخ کول هم شرک دی.
• دا آیت مونږ ته زده کوي چې د الله سره په مینه او عبادت کې باید بېخي اخلاص وي، او دا چې پټ شرک (ریا) د ښکاره شرک په شان خطرناک دی.
• څوک چې له شرکه پاک وي، د هغه عملونه د الله په نزد مقبول وي او هغه د جنت د نعمتونو مستحق ګرځي.