Surat Al-Mu'minun — Ayat 69

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمْ (am): utawa (tembung kanggo mbedakake antarane rong perkara).
• لَمْ يَعْرِفُوا (lam ya'rifū): ora padha ngerti / ora padha wanuh.
• رَسُولَهُمْ (rasūlahum): utusane dhewe (yaiku Nabi Muhammad ﷺ).
• مُنكِرُونَ (munkirūn): wong-wong kang padha ngingkari / ora ngakoni.

2) Tegese ayat iki:

Apa dheweke pancen ora wanuh marang utusane dhewe, yaiku Nabi Muhammad ﷺ, mula banjur padha ngingkari dheweke? Padahal satemene dheweke wis wanuh banget marang Nabi Muhammad ﷺ, wis ngerti sifate kang jujur lan bisa dipercaya (amanah). Dadi, iki dudu perkara ora ngerti, nanging pancen dheweke sengaja nampik lan ngingkari. Mula ayat iki dadi teguran lan panyendhu marang wong-wong kafir mau, amarga wis ngerti sejatine Nabi Muhammad ﷺ iku wong kang bener lan dipercaya, nanging tetep wae padha mlengos lan ora gelem nampa.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang nampik kebeneran iku asring dudu amarga ora ngerti, nanging amarga atine wis kebak gumedhe lan sengaja nampik.
• Kita dielingake supaya aja dadi wong kang ngingkari kebeneran sawise ngerti sejatine. Yen wis ngerti bener, kudu gelem nampa lan nglakoni.
• Sifate Nabi Muhammad ﷺ kang jujur lan amanah iku dadi tuladha kanggo kita kabeh. Wong kang jujur lan bisa dipercaya mesthi diajeni lan ditresnani.
• Ayat iki uga nuduhake yen Gusti Allah iku adil lan welas asih, amarga wis ngutus rasul kanggo menehi pituduh marang manungsa. Dadi, kita kudu syukur lan gelem nampa pituduh mau.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngelingake kita supaya dadi wong kang jujur, terbuka atine, lan gelem nampa kebeneran.