Sura Al-Muminun — Werset 69

Znaczenie słów:

• رَسُولَهُمْ – ich posłaniec, czyli Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha).
• مُنكِرُونَ – zaprzeczający, odrzucający, nie uznający.

Tafsir (wyjaśnienie):

Czyż oni nie znali swojego posłańca, Muhammada (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha), skoro go odrzucają i zaprzeczają jego przesłaniu? To pytanie retoryczne, które ma charakter nagany i wyrzutu wobec nich. Przecież znali go doskonale – od najmłodszych lat wiedzieli, że jest człowiekiem prawdomównym i godnym zaufania, nazywali go nawet „Al-Amin” (godnym zaufania) i „As-Sadiq” (prawdomównym). Znali jego pochodzenie, uczciwość, czystość moralną i nienaganną przeszłość. Nie mogli więc powiedzieć, że jest im obcy lub że nie wiedzą, kim jest. Ich zaprzeczanie nie wynikało z niewiedzy, lecz z uporu, pychy i przywiązania do tradycji przodków. Gdyby rzeczywiście go nie znali, mieliby jakąś wymówkę – ale oni znali go lepiej niż ktokolwiek inny, a mimo to odrzucili jego wezwanie do jedności Boga.

Korzyści i wnioski:

1. Znajomość prawdy nie wystarczy – trzeba ją zaakceptować sercem i potwierdzić czynem. Samo rozpoznanie dobra nie usprawiedliwia przed Bogiem, jeśli człowiek świadomie go odrzuca.
2. Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha) był znany ze swojej doskonałej moralności jeszcze przed otrzymaniem objawienia – to dowód, że Bóg wybiera na posłańców ludzi o nieskazitelnym charakterze.
3. Człowiek, który odrzuca prawdę, mimo że ją zna, ściąga na siebie gniew Boga – dlatego musimy być szczerzy wobec siebie i nie pozwalać, by pycha czy przyzwyczajenia przesłoniły nam jasność rozumu.
4. Islam jest religią rozumu i świadectwa – wzywa ludzi do refleksji nad tym, co wiedzą, i do zgodności między wiedzą a postępowaniem.