Sura Al-Muminun — Werset 85

Znaczenie słów:

• سَيَقُولُونَ – oni z pewnością powiedzą / odpowiedzą.
• لِلَّهِ – należy do Allaha.
• أَفَلَا تَذَكَّرُونَ – czyż nie będziecie pamiętać / zastanawiać się?

Interpretacja (tafsir):

Allah Wszechmogący informuje, że jeśli zapytasz niewierzących: „Do kogo należy ziemia i ci, którzy na niej żyją?" – to oni, mimo swojego uporu i niewiary, odpowiedzą zgodnie z prawdą: „Należą do Allaha". Jest to naturalne przyznanie, które wypływa z ich własnego przekonania, ponieważ nie mogą zaprzeczyć oczywistej prawdzie, że to Allah jest Stwórcą i Właścicielem wszystkiego.

Następnie Allah nakazuje Prorokowi ﷺ, aby zadał im retoryczne pytanie: „Czyż nie będziecie pamiętać?" – czyli: czy ta oczywista prawda, którą sami potwierdzacie, nie powinna skłonić was do refleksji i zrozumienia, że Ten, kto stworzył ziemię i wszystko na niej, ma również władzę nad przywróceniem życia po śmierci? Ten, kto jest Panem stworzenia, jest również Panem zmartwychwstania. Jeśli uznajecie Jego władzę nad stworzeniem, to dlaczego nie uznajecie Jego władzy nad ponownym ożywieniem?

To pytanie ma charakter napominający i ma obudzić w nich rozum, aby zastanowili się nad dowodami wskazującymi na Stwórcę, które są widoczne w całym wszechświecie. Skoro bowiem ziemia i wszystko, co na niej istnieje, należy do Allaha, to On jest w stanie uczynić z nią, co zechce – w tym również wskrzesić zmarłych.

Korzyści płynące z tej ajatu:

1. Dowód na istnienie Stwórcy – nawet najbardziej zatwardziali niewierzący w głębi serca uznają, że świat należy do Allaha, co jest naturalnym świadectwem (fitrah) w każdym człowieku.
2. Logiczny argument na zmartwychwstanie – ten, kto stworzył ziemię i wszystko na niej, jest w stanie ponownie ożywić stworzenie. Władza nad stworzeniem obejmuje również władzę nad wskrzeszeniem.
3. Zachęta do refleksji – ajat uczy nas, że wiara nie jest ślepym naśladownictwem, lecz opiera się na rozumie i zastanowieniu. Islam wzywa do myślenia i kontemplacji nad znakami Allaha w przyrodzie.
4. Moc retoryki koranicznej – sposób, w jaki Koran prowadzi dialog z niewierzącymi, oparty na ich własnych przyznaniach, jest wzorem mądrego i skutecznego przekazu prawdy.
5. Pokora wobec prawdy – uznanie, że wszystko należy do Allaha, powinno prowadzić do pokory i poddania się Jego woli, co jest istotą islamu.