Surah Al-Mu'minun — Talata 94

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Rabb – Panginoon, ang Nagmamay-ari at Tagapagtaguyod ng lahat ng bagay.
• Fala taj‘alnī – Kaya huwag Mong ilagay ako.
• Al-qawm aẓ-ẓālimīn – Ang mga taong mapaggawa ng kawalang-katarungan, ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan at mga mapagsamba sa sariling pagnanasa.

Paliwanag ng Talata:

Ang panalanging ito ay mula sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) na humihiling sa kanyang Panginoon: “O Panginoon ko, kung ipapakita Mo sa akin ang parusang iyong ipinangako sa mga taong ito na mga mapagsamba sa diyus-diyosan at mga mapaggawa ng kasamaan — habang ako ay nabubuhay at nakakakita — kung gayon, huwag Mong ilagay ako sa kanilang hanay, at huwag Mong hayaan na ako ay mapabilang sa kanila kapag ang parusa ay dumating. Sa halip, iligtas Mo ako mula sa kanilang kapalaran, at ilayo Mo ako sa kanilang landas, upang hindi ako mapahamak kasama nila sa kaparusahang iyong ipinadala sa kanila.” Ito ay isang panalangin para sa kaligtasan mula sa pagiging kabilang sa mga taong lumalabag sa katarungan, at isang paghingi ng proteksyon mula sa pagiging bahagi ng mga taong sasapitin ng kaparusahan ng Allah. Ang kahulugan nito ay: “O Panginoon, kung parurusahan Mo sila, ilayo Mo ako sa kanila, at huwag Mong hayaan na ako ay mapabilang sa kanila sa oras ng pagbaba ng Iyong poot.”

Mga Aral at Bunga:

• Ang pagiging malapit sa Allah at ang patuloy na paghingi ng Kanyang proteksyon mula sa pagsama sa mga taong gumagawa ng kasamaan ay tanda ng tunay na pananampalataya at pagkilala sa kapangyarihan ng Allah.
• Ang mananampalataya ay dapat laging maging maingat sa kanyang mga kasama at kapaligiran, sapagkat ang pagsama sa mga taong mapaggawa ng kawalang-katarungan ay maaaring magdala sa kanya sa kapahamakan.
• Ang panalanging ito ay nagtuturo sa atin na humingi sa Allah hindi lamang ng kaligtasan mula sa parusa, kundi pati na rin ng pagiging malayo sa mga taong nagiging dahilan ng pagbagsak ng lipunan.
• Ang tunay na tagasunod ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay dapat na laging humiling sa Allah na panatilihin siya sa landas ng katuwiran at ilayo siya sa landas ng mga mapaggawa ng kasamaan, maging sa mundo man o sa kabilang buhay.
• Ang pagkilala sa sariling kahinaan at ang pagdulog sa Allah sa lahat ng pagkakataon ay isang dakilang katangian na nagpapalakas ng ugnayan ng alipin sa kanyang Panginoon.