Sura An-Nur — Werset 15

Znaczenie słów:

• تَلَقَّوْنَهُ – przyjmujecie i przekazujecie sobie nawzajem.
• بِأَلْسِنَتِكُمْ – swoimi językami, czyli powtarzacie to słowami.
• هَيِّنًا – lekkim, błahym, łatwym do zignorowania.
• عَظِيمٌ – wielkim, o ogromnej wadze (w kontekście grzechu).

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Oto wyjaśnienie tego fragmentu: kiedy przyjmowaliście to kłamstwo (oskarżenie o czyn niemoralny) i przekazywaliście je sobie z ust do ust, powtarzając je swoimi językami, mówiliście rzeczy, o których nie mieliście żadnej wiedzy ani pewności. Było to czcze słowa, wypowiadane bez zastanowienia i bez oparcia w faktach. Wy zaś sądziliście, że to sprawa błaha i lekka, nieprzynosząca większych konsekwencji. Jednak u Allaha – Wszechmogącego i Wszechwiedzącego – ten czyn był ogromnym grzechem i ciężkim przewinieniem, ze względu na zawarte w nim kłamstwo, krzywdzenie niewinnej osoby oraz szerzenie zepsucia w społeczeństwie.

Werset ten ukazuje dwa zakazane czyny: wypowiadanie fałszu oraz mówienie bez wiedzy. Ponadto wskazuje, że ludzie często bagatelizują wagę słów, nie zdając sobie sprawy, że przed Allahem każde słowo będzie rozliczone, a krzywda wyrządzona językiem może być cięższa niż krzywda fizyczna.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ochrona języka – werset uczy nas, jak wielką odpowiedzialnością jest to, co mówimy. Słowa mogą ranić bardziej niż czyny, dlatego muzułmanin powinien ważyć każde wypowiedziane słowo.
2. Zakaz szerzenia plotek i oszczerstw – nawet jeśli coś wydaje się nam prawdopodobne, nie wolno nam powtarzać informacji bez ich potwierdzenia. Islam nakazuje weryfikację wiadomości, zanim je rozprzestrzenimy.
3. Świadomość wagi grzechów – ludzie często lekceważą małe grzechy, ale u Allaha każdy czyn ma swoją wagę. To, co dla nas wydaje się błahe, może być ogromnym ciężarem w Dniu Sądu.
4. Ochrona honoru i godności człowieka – islam przykłada ogromną wagę do ochrony czci i dobrego imienia ludzi. Oskarżanie niewinnych bez dowodów jest jednym z najcięższych grzechów.
5. Pobudzenie sumienia – werset ten wzywa nas do refleksji nad tym, czy nie uczestniczymy w szerzeniu fałszu, nawet nieświadomie. Zachęca do powrotu do prawdy i oczyszczenia serc z zawiści i złych podejrzeń.
6. Pokora wobec wiedzy – człowiek powinien mówić tylko o tym, co wie, i przyznawać się do niewiedzy w sprawach, których nie zna. To cecha ludzi mądrych i pobożnych.