සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 14

වචනවල අර්ථ:

• ثُبُورًا (සුබූරා): විනාශය, ව්යසනය, මරණය ඉල්ලා සිටීම. එනම් තමන්ටම ශාප කරගනිමින් “අහෝ මාගේ විනාශය!” යැයි විලාප නැගීම.
• وَاحِدًا (වාහිදා): එක් වරක් පමණක්.
• كَثِيرًا (කසීරා): බොහෝ වාර ගණනක්.

අර්ථ විවරණය:

නිරයේ දැවෙන පාපිෂ්ඨයින්ට එදින මෙසේ කියනු ලැබේ: “අද දින ඔබ විනාශය ඉල්ලා හඬා නොවැලපෙන්න. එක් වරක් පමණක් ‘අහෝ විනාශය!’ යැයි නොකියන්න. එය ඉල්ලීමෙන් පලක් නැත. ඔබට බොහෝ වාර ගණනක් විනාශය හා ව්යසනය ඉල්ලා හඬන්නට සිදුවනු ඇත. නමුත් ඔබ එය කොපමණ ඉල්ලුවත්, ඔබට කිසිදු සහනයක් හෝ මිදීමක් නොලැබේ. එය ඔබගේ වේදනාව හා දුක්ඛය වැඩි කරනු මිස අඩු නොකරනු ඇත.”

මන්ද යත්, ඔවුන්ට ඇති වන දඬුවම එක් ආකාරයක් නොවේ. එය බොහෝ ආකාරවලින් යුක්ත වන අතර, සෑම මොහොතකම අලුත් වන, කිසිදා අවසන් නොවන දඬුවමකි. එබැවින් එක් විනාශයක් ඉල්ලීම අර්ථ විරහිත ය. ඔවුන්ගේ දඬුවමේ බරපතලකම හා බහුවිධ ස්වභාවය නිසා බොහෝ විනාශයන් ඉල්ලීමට සිදුවනු ඇත. එහෙත් ඔවුන්ගේ එම ඉල්ලීම්වලට කිසිදු ප්රතිචාරයක් නොලැබෙන අතර, ඔවුන් සදාකාලිකවම එම වේදනාකාරී දඬුවමෙහි රැඳී සිටිනු ඇත.

පාඩම් සහ උපදෙස්:

1. පාපයෙන් වැළකීමේ අවශ්යතාව: මෙම ආයාතය අල්ලාහ්ට අකීකරු වීමේ ප්රතිඵලය කෙතරම් භයානකද යන්න පැහැදිලි කරයි. එබැවින් අප මෙලොවදීම පාපයන්ගෙන් වැළකී අල්ලාහ්ගේ කීකරුකමෙහි යෙදීම අත්යවශ්ය වේ.
2. අල්ලාහ්ගේ දයාවේ අගය: මෙලොවදී අල්ලාහ් අපට පව් කමා කිරීමට හා සමාව දීමට ඇති අවස්ථාව අතිමහත් වටිනාකමක් ඇති බව මෙයින් වටහා ගත හැක. පරලොවදී සමාව ඉල්ලීමට කිසිදු අවස්ථාවක් නොලැබේ.
3. තාවකාලික සැප සම්පත් ගැන රැවටීම නොකළ යුතුය: මෙලොව ජීවිතයේ සුඛෝපභෝගීත්වය සහ තාවකාලික සැප සම්පත් අපව රවටා නොදැමිය යුතුය. එම සැප සම්පත් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් බැහැරව ලබා ගැනීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය: මෙම ආයාතය අල්ලාහ්ගේ පූර්ණ යුක්තිය පිළිබඳ සාක්ෂියකි. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, සෑම කෙනෙකුටම ඔවුන්ගේ ක්රියාවන්ට අනුව විපාක හෝ දඬුවම් ලබා දෙයි.