Furqon surasi — Oyat 14

Kalimalarning ma'nolari:

• Subur: halokat, o'lim, yoki falokatni chaqirish (ya'ni: "Ey halokat, kel!" deb nola qilish).

Tafsir:

Qiyomat kunida kofirlarga umidsizlikka tushiruvchi so'zlar bilan aytiladi: "Bugun bir marta halokatni chaqirmanglar, balki ko'p marta halokatni chaqiringlar!" Ya'ni, ular azobdan qutulish uchun o'limni yoki halokatni bir marta emas, balki qayta-qayta, ko'p marta chaqirsinlar. Chunki ularning azobi shunchalik og'ir va cheksizki, bir marta halokatni chaqirish bilan ham, ko'p marta chaqirish bilan ham ulardan azob qaytarilmaydi. Aksincha, bu ularning iztirobini yanada oshiradi, xolos. Ular bu da'vatlariga hech qachon ijobat topmaydilar va abadiy azobda qoladilar. Chunki ularning azobi turli-tuman va har bir lahza yangilanib turadi; har bir azob turi o'ziga xos halokatdir. Shuning uchun ularga: "Bitta halokatni emas, ko'p halokatlarni chaqiringlar", deyiladi. Lekin bu ularning holini yengillashtirmaydi, balki yanada og'irlashtiradi.

Olingan foydalar:

• Bu oyat insonga dunyoda Allohning rahmati va mag'firatidan yuz o'girib, gunohlarga botmaslik kerakligini eslatadi. Chunki oxiratdagi azob shunchalik dahshatliki, uni tasavvur qilishning o'zi ham kishini to'g'ri yo'lga boshlashga yetarli.
• Alloh taoloning adolati mukammaldir: har bir gunohkor o'z qilmishiga yarasha jazo oladi va bu jazodan qutulishning hech qanday yo'li yo'q.
• Bu oyat mo'minlarga dunyoda Allohga tavba qilish, Uning rahmatiga iltijo qilish imkoniyatining qadrini bilishga undaydi. Chunki oxiratda tavba qilish eshigi yopilgan bo'ladi.
• Inson hech qachon Allohning rahmatidan umidsizlikka tushmasligi kerak, lekin shu bilan birga Uning azobidan ham qo'rqib yashashi lozim. Bu ikki his-tuyg'u (rahmatdan umid va azobdan qo'rqish) mo'minning hayotini muvozanatda tutadi.