Surat Al-Furqan — Ayat 36

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اذْهَبَا : "Padha lungaa sira loro" — yaiku dhawuh marang Nabi Musa lan Nabi Harun.
• كَذَّبُوا : "Padha ngapusi / ora ngakoni" — yaiku nolak lan nganggep goroh marang ayat-ayat Allah.
• دَمَّرْنَاهُمْ : "Ingsun (Allah) numpes wong-wong mau" — yaiku ngrusak lan nyirnakake kanthi sakabehe.
• تَدْمِيرًا : "Kanthi numpes babar pisan" — minangka penegasan yen karusakan iku temen-temen lan ora ana sisa.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki Allah SWT nyritakake lelakone Nabi Musa lan Nabi Harun 'alaihimas-salam. Sawise Ingsun paringi Taurat marang Nabi Musa lan Ingsun dadekake Nabi Harun dadi pembantu lan pendhereke, banjur Ingsun dhawuh marang wong loro mau: "Padha lungaa menyang kaum Fir'aun, yaiku wong-wong sing padha ngapusi lan nolak ayat-ayat Ingsun." Wong loro mau banjur nindakake dhawuh mau, padha sowan marang Fir'aun lan kaumé, sarta padha ngajak marang tauhid, yaiku nyembah mung marang Allah lan ora nyekutokake Panjenengane. Nanging kaum mau tetep wangkal, padha ngapusi lan nolak dakwahé. Mula saka iku, Allah banjur numpes wong-wong mau kanthi karusakan sing gedhe banget lan ora ana sisa-sisane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen dhawuhé Allah mesthi kaleksanan, lan saben utusané Allah iku mesthi diwenehi pitulungan lan kekuwatan.
• Wong sing wangkal lan ngapusi ayat-ayat Allah bakal nemu akibat sing abot, kaya sing dialami Fir'aun lan kaumé.
• Kita kudu tansah manut lan taat marang dhawuhé Allah, sarta ora nyekutokake Panjenengane, amarga mung Allah sing pantes disembah.
• Crita iki dadi pepeling kanggo kita kabeh supaya ora nglakoni tumindak kaya Fir'aun sing sombong lan wangkal.
• Kanthi mangerteni crita iki, kita saya tambah iman lan tresna marang agama Islam, amarga Islam mulangake kabeneran lan keadilan, sarta mesthi menangake wong-wong sing bener lan taat marang Allah.