සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 36

වචන අර්ථ:

• فَدَمَّرْنَاهُمْ – අපි ඔවුන්ව සමූලඝාතනය කළෙමු.
• تَدْمِيرًا – සම්පූර්ණ විනාශයකින්, කිසිවක් ඉතිරි නොවන ආකාරයෙන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උත්තම වාක්‍යයෙහි අල්ලාහ් තආලා තම ගෞරවනීය නබිවරුන් දෙදෙනා වන මූසා සහ හාරූන් (සලාම් අලය්හිමා) ගැන සඳහන් කරයි. අල්ලාහ් ඔවුන් දෙදෙනාට මෙසේ පැවසීය: “නුඹලා දෙදෙනා එම ජනතාව වෙත යනු” – එනම් ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ පිරිවර වෙත. ඔවුන් අපගේ ආයාතයන් (සාධක සහ ප්‍රාතිහාර්යයන්) බොරු කළ අය වූහ. එනම්, අල්ලාහ්ගේ ඒකත්වයට සහ ඔහුගේ බලයට සාක්ෂි දරන ලද සලකුණු ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

නබිවරුන් දෙදෙනා අල්ලාහ්ගේ නියෝගයට කීකරු වී ඔවුන් වෙත ගොස් අල්ලාහ්ගේ ඒකත්වයට සහ ඔහුට පමණක් නමස්කාර කිරීමට ඔවුන්ව ආරාධනා කළහ. නමුත් ඔවුහු ඔවුන් දෙදෙනාව බොරු කළහ. එබැවින් අල්ලාහ් ඔවුන්ව සම්පූර්ණ විනාශයකින් විනාශ කළේය – කිසිවෙකුවත්, කිසිවක්වත් ඉතිරි නොකරමින්. මෙය අල්ලාහ්ගේ බලය සහ ඔහුගේ පණිවිඩකරුවන්ට එරෙහිව ක්‍රියා කරන්නන්ගේ අවසානය පිළිබඳ පැහැදිලි අනතුරු ඇඟවීමකි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට උපකාර කරන්නේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය අයුරින් වන අතර, ඔහුගේ දූතයන්ට විරුද්ධ වන්නන්ගේ අවසානය විනාශයම වේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ නීතියයි – ඔහුගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව ඔහු සැමවිටම ක්‍රියා කරයි.
2. අල්ලාහ්ගේ ආයාතයන් (සාධක) බොරු කිරීම ඉතා බරපතල පාපයකි. එය මිනිසාව අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් ඈත් කර දමා ඔහුගේ දඬුවමට ලක් කරයි.
3. නබිවරුන්ගේ ඉවසීම සහ ඔවුන්ගේ යුතුකම ඉටු කිරීමේ අධිෂ්ඨානය අපට ආදර්ශයකි. ඔවුන් කිසිදු බියකින් තොරව අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩය ගෙන ගියහ. එමෙන්ම අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ඔවුන් සමඟම විය.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණෙන විට, එයින් ගැලවිය හැකි කිසිවෙකු නොමැත. එබැවින් මිනිසා අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහය ලබා ගැනීමට ඉක්මන් විය යුතු අතර, ඔහුගේ නියෝගවලට කීකරු විය යුතුය.
5. මෙම සිදුවීම අපට මතක් කර දෙන්නේ අල්ලාහ් සැමවිටම සත්‍යවාදීන් සමඟ සිටින බවත්, අසත්‍යය හා අයුක්තිය අවසානයේ විනාශ වන බවත්ය. එබැවින් අප සැමවිටම සත්‍යය මත ස්ථිරව සිටිය යුතුය.