Аль-Фуркан сүресі — Аят 36

1. Сөздердің мағынасы:

• اذْهَبَا: екеуі барыңдар (Мұса мен Харонға қаратылған бұйрық).
• كَذَّبُوا: олар өтірікке шығарды, жоққа шығарды.
• بِآيَاتِنَا: Біздің аяттарымызды, яғни Алланың құдіретін, бірлігін көрсететін белгілер мен дәлелдерді.
• فَدَمَّرْنَاهُمْ: сонда Біз оларды жойып жібердік, құртып тастадық.
• تَدْمِيرًا: қатты жойылу, түбегейлі құрып кету.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала Мұса мен Харонға (ғ.с.) перғауын мен оның қауымына баруды бұйырды. Олар Алланың аяттарын, яғни бірлігін және құдіретін дәлелдейтін белгілерді өтірікке шығарған, мойындамаған адамдар еді. Мұса мен Харон Алланың әмірін орындап, соларға барып, Алланы жалғыз деп тануға және Оған құлшылық етуге шақырды. Бірақ олар шақыруды қабылдамай, екеуін де өтірікшіге шығарды. Сонда Алла оларды қатты апатпен жойып жіберді, түбегейлі құртып тастады. Бұл — Алланың әмірін жоққа шығарғандардың ақыры қандай болатынын көрсететін нақты мысал.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алла Тағала Өзінің елшілерін әрдайым қолдап, қорғайды. Оларға қарсы шыққандар ешқашан жеңіске жетпейді.
• Хақты жоққа шығару мен оған тәкаппарлық таныту адамды қасіретке әкеледі. Перғауын мен оның қауымының жойылуы — осының айқын дәлелі.
• Алланың аяттарын мойындау, оларға иман келтіру — құтқарылудың жолы. Өтірікке шығару адамды тек зиянға ұшыратады.
• Бұл аят бізге Алланың әділдігін және құдіретін танытады: Ол күнәкарларды жазалауға қабілетті, әрі бұл жазаның қаншалықты қорқынышты болатынын ескертеді.
• Ислам — адамды тура жолға бастайтын, Алланың бірлігін мойындауға шақыратын дін. Осы аят арқылы біз шақыруды қабылдаудың маңыздылығын түсінеміз және Алланың рақымына қол жеткізуге ұмтыламыз.