سوره فرقان — آیه 36

معانی کلمات:

• تَدْمِيرًا: نابود کردن کامل و ریشهای، به گونهای که اثری از آنان باقی نماند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه خداوند تورات را به موسی علیهالسلام عطا کرد و برادرش هارون را یاور و کمک او قرار داد، به آن دو فرمان داد: «شما دو نفر به سوی قومی بروید که آیات و نشانههای ما را تکذیب کردند»؛ یعنی فرعون و قبطیان که دلایل روشن ربوبیت و الوهیت خدا را انکار نمودند. موسی و هارون علیهماالسلام از فرمان پروردگار اطاعت کردند و به سوی آنان رفتند و آنان را به توحید و پرستش خدای یگانه و ترک شرک دعوت نمودند؛ اما آن قوم، دعوت آنان را نپذیرفتند و پیامشان را دروغ شمردند. در نتیجه، خداوند آنان را چنان هلاکتی داد که نابودی کامل و سختی بود و هیچ اثری از آنان بر جای نماند.

فواید و پیامهای آیه:

• اطاعت کامل از فرمان خداوند، رمز موفقیت پیامبران و اولیای الهی است؛ چنانکه موسی و هارون بدون هیچ تردیدی به سوی دشمنترین قوم رفتند.
• تکذیب آیات الهی و stubbornness در برابر حق، سرانجامی جز نابودی و هلاکت ندارد؛ این درس عبرتی است برای همه کسانی که در برابر دعوت حق ایستادگی میکنند.
• خداوند هرگز بندگانش را بدون اتمام حجت مجازات نمیکند؛ ابتدا پیامبران را میفرستد و پس از اتمام حجت، عذاب را نازل میکند. این نشانه عدالت و رحمت الهی است.
• داستان هلاکت تکذیبکنندگان، مایه آرامش مؤمنان است که بدانند خداوند همواره یاور پیامبران و دشمن ستمگران است.