சூரா அல்-ஃபுர்கான் — வசனம் 73

சொற்களின் விளக்கம்:

• ذُكِّرُوا – நினைவூட்டப்பட்டனர், அறிவுரை கூறப்பட்டனர்.
• آيَاتِ رَبِّهِمْ – தங்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகள் (வேத வசனங்கள் மற்றும் படைப்பின் அத்தாட்சிகள்).
• لَمْ يَخِرُّوا – வீழ்ந்து விடுவதில்லை (அதாவது, செவிடர்களாகவும் குருடர்களாகவும் அதன் மீது விழுந்து விடுவதில்லை).
• صُمًّا – செவிடர்களாக.
• عُمْيَانًا – குருடர்களாக.

விளக்கம்:

இறைநம்பிக்கையாளர்களின் மேலும் சில சிறப்பியல்புகளை இந்த வசனம் எடுத்துரைக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் வசனங்கள் மூலம் அறிவுரை கூறப்பட்டால், அல்லது அவனது படைப்புகளில் உள்ள அத்தாட்சிகள் காட்டப்பட்டால், அவற்றைச் செவிடர்களாகவும் குருடர்களாகவும் புறக்கணித்து விடுவதில்லை. அதாவது, அவர்கள் தங்கள் காதுகளை மூடிக்கொண்டு கேளாமல் இருப்பதுமில்லை; தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டு பார்க்காமல் இருப்பதுமில்லை. மாறாக, அவர்கள் அந்த வசனங்களை முழு கவனத்துடன் செவிமடுத்து, உள்ளத்தால் உணர்ந்து, அவற்றின் அழைப்பிற்கு இணங்கி, இறைவனுக்கு சிரம் பணிந்து வழிபடுகிறார்கள். அவர்கள் அந்த அத்தாட்சிகளைக் கண்டு பாடம் படித்து, தங்கள் வாழ்க்கையைச் சீர்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். இவர்களைப் போல் அல்லாமல், நிராகரிப்பாளர்கள் இறைவசனங்கள் ஓதப்பட்டால், அவற்றைச் செவிடர்களும் குருடர்களும் போல் புறக்கணித்து, எந்தப் பயனும் பெறாமல் விட்டு விடுகிறார்கள்.

பயன்கள்:

1. இறைவசனங்களைச் செவிமடுக்கும் போது மனமும் செவியும் திறந்திருக்க வேண்டும்; அவற்றைப் புறக்கணிப்பது இறைநம்பிக்கையாளரின் இயல்பல்ல.
2. அறிவுரை கூறப்படும் போது அதை ஏற்று நடப்பதே அறிவாளியின் அடையாளம்; பிடிவாதமாகப் புறக்கணிப்பது அழிவுக்குக் காரணமாகும்.
3. இறைவசனங்கள் கேட்கும் போது உள்ளம் நெகிழ்ந்து, இறைவனிடம் பணிவுடன் திரும்ப வேண்டும்.
4. இந்த வசனம் முஃமின்களின் பண்புகளை விவரிப்பதன் மூலம், நாம் அவர்களைப் போல் ஆக முயற்சிக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது.