شعراء سۈرىسى — ئايەت 101

1. ئايتىدىكى لۇغەتلىك سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «صَدِيقٍ»: سۆيگەن، ئىشەنچ قىلغان ھەمراھ، دوست.

— «حَمِيمٍ»: ئىنتايىن يېقىن، سىرداش، قەلبى سىزگە باغلانغان سادىق دوست.

1. ئايتىنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايت شۇنداق مەنىنى بىلدۈرىدۇكى، گۇناھكارلار قىيامەت كۈنى قاتتىق قىينىلىپ، ئازاب ئىچىدە قالغان چاغدا: «بىزگە شاپائەت قىلىپ، بىزنى بۇ ئازابتىن قۇتقۇزىدىغان ھېچ كىشى يوق، ھەتتا بىزگە سەمىمىي دوستلۇق قىلىپ، بىزگە ئىچ ئاغرىتىدىغان، بىز ئۈچۈن تىرىشىدىغان بىرەر سىرداش دوستمۇ يوق» دەپ ھەسرەت چېكىدۇ. يەنى ئۇلار دۇنيادا ئىشەنگەن، ئارقا سۇيى قىلغان دوستلىرىنىڭ ھېچبىرى ئۇلارغا پايدا بېرەلمەيدۇ؛ ھېچكىم ئۇلارنى قوغداپ قالالمايدۇ، ھېچكىم ئۇلار ئۈچۈن شاپائەت قىلالمايدۇ. بۇ ئۇلارنىڭ دۇنيادا قىلغان خاتالىقلىرى ۋە ئاللاھقا بولغان ئىشەنچسىزلىكىنىڭ ئاقىۋىتىدۇر.

ئى مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايت بىزگە ئىنتايىن مۇھىم بىر ئەسكەرتىش بېرىدۇ: دۇنيادا پەقەت ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ رەسۇلىغا ئىشىنىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىش ئارقىلىق ئاخىرەتتە ھەقىقىي دوست ۋە شاپائەتچىگە ئېرىشەلەيمىز. ئاللاھ تائالا بىزنى بۇنداق ھەسرەتلىك كۈنگە قالماي، ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىدىغان بەندىلىرىدىن قىلغاي! ئامىن.