شعراء سۈرىسى — ئايەت 100

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «فَمَا لَنَا»: بىزگە يوق، بىز ئېرىشەلمەيمىز.

— «مِن شَافِعِينَ»: شاپائەت قىلغۇچىلار، يەنى بىز ئۈچۈن ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا يالۋۇرۇپ، بىزنى ئازابتىن قۇتقۇزىدىغانلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىنىڭ دەھشەتلىك مەنزىرىسىنى سۈرەتلەيدۇ. ئۇ كۈندە گۇناھكارلار ۋە مۇشرىكلار ئۆزلىرىنىڭ قىلغان ئەمەللىرىنىڭ ئاقىۋىتىنى كۆرۈپ، قاتتىق قايغۇرۇپ ۋە پۇشايمان قىلىپ: «بىزگە ھېچقانداق شاپائەت قىلغۇچى يوق، بىزنى ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتقۇزىدىغان ھېچكىم يوق» دەيدۇ. ئۇلار دۇنيادا يالغان ئىلاھلارغا ۋە بۇتلارغا تايىنىپ، ئۇلارنىڭ قىيامەتتە ئۆزلىرىگە شاپائەت قىلىدىغانلىقىغا ئىشەنگەن ئىدى. ئەمما ئۇ كۈندە ھەقىقەت ئاشكارا بولۇپ، بۇتلارنىڭ ۋە يالغان ئىلاھلارنىڭ ھېچقانداق كۈچى يوقلۇقى، ھەتتا ئۆزلىرىنىمۇ قۇتقۇزالمايدىغانلىقى ئېنىق بولىدۇ. پەرىشتىلەر، پەيغەمبەرلەر ۋە مۇئمىنلەر ئۆزلىرىنىڭ دوستلىرى ئۈچۈن شاپائەت قىلالايدۇ، ئەمما مۇشرىكلار ۋە كاپىرلار بۇ شاپائەتتىن مەھرۇم قالىدۇ، چۈنكى ئۇلار دۇنيادا ئىمان كەلتۈرمىگەن ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلمىغان ئىدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيادا يالغان نەرسىلەرگە تايىنىش ئەمەس، بەلكى پەقەت ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىش ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلىش ئارقىلىق قىيامەت كۈنىنىڭ قورقۇنچىدىن قۇتۇلۇش مۇمكىن. ئاللاھ تائالا بىزنى شاپائەتكە موھتاج بولمايدىغان، بەلكى ئۆزىنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىدىغان بەندىلەردىن قىلسۇن.