سورت شعراء — آیت 102

د معنا کلمې:

• کَرَّةً: بېرته راګرځېدل، دنیا ته بېرته ستنېدل.

تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو خبره کوي چې په قیامت کې به د خپلو ګناهونو له امله په سخت عذاب او حسرت کې وي. کله چې دوی به د شفاعت له هرې لارې ناامیده شي، نو په دې وخت کې به د افسوس او پښېمانۍ له امله وايي: "ای کاش چې مونږ ته بېرته دنیا ته د ستنېدلو یوه موقع ورکړل شي، نو بیا به مونږ د مؤمنانو له ډلې وو او په الله تعالی به ایمان راوړو." خو دا هيله به بې ګټې وي، ځکه چې د عمل وخت به تېر شوی وي او دوی به د عذاب په حالت کې وي. دوی به دا خبره د دې لپاره کوي چې که بېرته دنیا ته لاړ شي، نو په الله به ایمان راوړي او د نیکمرغه کسانو له ډلې به شي، خو دا به د دوی لپاره یوه بې ګټې هیله وي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د ایمان او نیکو عملونو وخت یوازې په دنیا کې دی، نو باید له دې فرصت څخه ګټه واخلو.
• دا آیت د پښېمانۍ او حسرت هغه حالت ښیي چې په قیامت کې به د کافرانو او ګناهګارانو وي، نو باید له همدې اوس څخه د الله تعالی اطاعت وکړو.
• دا آیت د ایمان په اهمیت باندې رڼا اچوي او مونږ ته یادونه کوي چې ایمان یوازې د نجات سبب دی، نو باید په الله تعالی باندې په صدق او یقین سره ایمان راوړو.