سورت شعراء — آیت 113

د کلمو معناګانې:

• حِسَابُهُمْ: د هغوى حساب، د هغوى د عملونو جزا.
• إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي: زما د رب پر غاړه، زما د رب په ذمه.
• لَوْ تَشْعُرُونَ: که تاسو پوهېدل، که تاسو احساس كول.

د آيت تفسير:

د دوى حساب او د دوى د عملونو جزا زما په غاړه نه ده، بلكې يوازې زما د رب په غاړه ده. هغه رب چې د هر چا په پټو او ښكاره خبرو بشپړ پوه دى، او هغه به د هر چا له عملونو سره سم جزا وركړي. كه تاسو دا پوهېدل او دا احساس مو كاوه چې حساب يوازې د الله په لاس كې دى، نو تاسو به دا خبره نه كوله — يعنې دا چې ما ته د دوى د حساب غوښتنه مه كوئ، ځكه چې دا زما دنده نه ده. زما دنده يوازې د الله پيغام رسول دى، او حساب يې له الله سره دى. كه تاسو دا حقيقت پوهېدل، نو داسې ناسمه خبره به مو نه كوله چې دا سړي د حساب مستحق نه دي.

فايدې:

• دا چې د هر انسان حساب او جزا يوازې د الله په لاس كې ده، نو مونږ بايد د خلکو په ظاهري حالت قضاوت ونه كړو، ځكه چې پټ حالات يوازې الله ته معلوم دي.
• دا چې د رسول الله ﷺ دنده يوازې د رسالت رسول ده، نه د خلکو د حساب اخيستل، نو مونږ هم بايد د خپلې دندې په ادا كولو پام وكړو او د نورو د حساب په اړه اندېښنه ونه لرو.
• دا چې الله پر هر څه بشپړ پوه دى، نو مونږ ته دا اطمينان راكوي چې عدالت به خامخا وشي، او هيڅوك به له ظلم سره مخ نه شي.
• دا چې كه مونږ د دې حقيقت احساس وكړو چې الله هر څه ويني او پوهېږي، نو زمونږ خبرې او عملونه به ښكلي او سم شي.