Аш-Шуара сүресі — Аят 113

1. Сөздердің мағынасы:

• إِنْ (ин): «емес, тек» деген мағынадағы болымсыздық демеулігі.
• حِسَابُهُمْ (хисабухум): олардың есебі, яғни олардың істеріне берілетін жауап пен сауап-күнәсінің есебі.
• إِلَّا (иллә): «тек қана, басқа емес» деген шектеу демеулігі.
• عَلَىٰ رَبِّي (алә рабби): менің Раббымның үстінде, яғни тек Оның құзырында.
• لَوْ تَشْعُرُونَ (ләу тәшғурун): егер сендер сезінсеңдер, түсінсеңдер еді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһтың елшісі (оған Аллаһтың сәлемі мен игілігі болсын) өз қауымына жауап беріп тұр. Олар пайғамбардан иман келтірмеген адамдардың жазасын өзі шешуді талап еткен еді. Сонда Аллаһтың елшісі оларға былай дейді: «Олардың істерінің есебі, жүректеріндегі жасырын ниеттерінің сауабы мен күнәсі тек менің Раббымның құзырында. Мен олардың ішкі сырын білмеймін, оларды соттай да алмаймын. Есептеуші де, жазалаушы да — тек Аллаһ. Ол адамдардың жасырын да, ашық та барлық ісін толық біледі. Егер сендер осы шындықты сезініп, түсінсеңдер еді, онда бұл сөздерді айтпас едіңдер».

Яғни, пайғамбардың міндеті — тек Аллаһтың хабарын жеткізу және шақыру. Ал адамдардың жүрегіндегі иманды да, күпірлікті де өлшейтін, оларға лайықты жаза не сый беретін — тек Аллаһ Тағала. Адамдардың сыртқы ісіне қарап, ішкі ниетін білу пендеге мүмкін емес. Сондықтан есептеу ісі Аллаһқа ғана тән.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Есеп Аллаһқа ғана тән: Адамдардың ішкі жүрегіндегі иманды, ниетті, шынайылықты тек Аллаһ біледі. Сондықтан біз біреудің жүрегінде не бар екенін білмей тұрып, оған үкім шығарудан сақ болуымыз керек.
• Пайғамбардың міндеті — жеткізу: Ислам дінінде шақырушының міндеті — ақиқатты жеткізу, ал нәтижені Аллаһтың өзіне қалдыру. Бұл әрбір дін таратушыға үлгі.
• Ойлануға шақыру: «Егер сезінсеңдер еді» деген сөз адамды ойлануға, ақылға салуға шақырады. Ислам — ой мен парасат діні.
• Аллаһтың әділдігі: Аллаһ әділ, Ол ешкімге зұлымдық қылмайды. Әркімнің есебін дәл берер. Бұл — мүмін үшін үлкен үміт пен тыныштық көзі.
• Исламның көркемдігі: Ислам адамды асығыс үкім шығарудан, біреудің ішкі жайын білмей тұрып айыптаудан сақтандырады. Бұл — әдептілік пен мейірімділік діні.

Осылайша, бұл аят бізді Аллаһтың білімі мен әділдігіне сенуге, өзгелерге деген көзқарасымызда әділ әрі мейірімді болуға, әрі әрдайым ойланып, шүкір етуге шақырады.