سوره شعرا — آیه 113

معانی کلمات:

• «إِنْ»: در اینجا به معنای «نیست» و برای نفی به کار رفته است.
• «حِسَابُهُمْ»: محاسبه و جزای اعمال آنان.
• «لَوْ تَشْعُرُونَ»: اگر میدانستید و درک میکردید.

تفسیر آیه:

حساب و جزای اعمال این افراد - چه ظاهر و چه باطنشان - تنها بر عهده پروردگار من است، نه بر من. خداوندی که از تمام اسرار درون و برون آنان آگاه است و به عدل و حکمت خود، هر کس را سزای عملش خواهد داد. من وظیفهای جز رساندن پیام و دعوت به حق ندارم و مسئولیت اعمال و نیات آنان بر عهده من نیست. اگر شما ای مشرکان، درک و شعور داشتید و حقیقت را میفهمیدید، هرگز چنین سخنی نمیگفتید و از من نمیخواستید که مؤمنان را از خود برانم، زیرا میدانستید که من تنها بندهای فرمانبردارم و حساب خلق با خداست، نه با من.

فواید و پیامهای آیه:

1. اخلاص در دعوت: پیامبران و مبلغان دین، تنها وظیفه دارند پیام الهی را برسانند و نباید درگیر محاسبه اعمال مردم شوند؛ این کار خداست.
2. توکل بر خدا: انسان مؤمن باید در برابر سرزنشها و توقعات نابجای دیگران، به خدا توکل کند و بداند که او حکمفرمای مطلق است.
3. آگاهی از علم خدا: یادآوری اینکه خداوند از همه اسرار آگاه است، انسان را به پرهیزگاری و مراقبت از اعمال و نیات دعوت میکند.
4. نکوهش بیخردی: این آیه نشان میدهد که ایمان واقعی با شعور و درک همراه است و کسانی که از روی نادانی سخن میگویند، از حقیقت دورند.
5. عدالت الهی: اطمینان به اینکه حساب همه نزد خدای عادل است، دل مؤمن را آرام میکند و او را از قضاوتهای ناعادلانه مردم بینیاز میسازد.