سورت شعراء — آیت 119

د کلمو معناوې:

• فَأَنجَيْنَاهُ: مونږ هغه (نوح علیه السلام) ته نجات ورکړ.
• الْفُلْكِ: بېړۍ.
• الْمَشْحُونِ: ډکه شوې، له خلکو او نورو مخلوقاتو ډکه.

تفسیر:

نوح علیه السلام له خپل قوم څخه د هغوی د کفر او سرکشۍ له امله ستړی شوی و، او له خپل رب څخه یې د هغوی پر ضد مرسته غوښتې وه. الله تعالی د هغه دعا قبوله کړه او هغه یې له هغو مؤمنانو سره چې له هغه سره وو، په هغه بېړۍ کې چې له انسانانو، ژویو او نورو مخلوقاتو ډکه وه، له طوفان څخه وژغوره. دا بېړۍ د الله تعالی په امر او د هغه په ساتنه کې روانه وه، او الله تعالی خپل پیغمبر او د هغه ملګري له هغه عذاب څخه وساتل چې کافرانو ته نازل شوی و.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د قدرت او رحمت یادونه کوي، چې خپل بندګان د هغوی د ایمان او دعا په برکت له سختو مصیبتونو څخه ژغوري.
• دا چې نوح علیه السلام د خپل قوم له کفر څخه ستړی شو او الله ته یې پناه وړه، مونږ ته دا درس راکوي چې په هر حالت کې باید الله ته رجوع وکړو او له هغه مرسته وغواړو.
• په دې آیت کې د مؤمنانو د نجات او د کافرانو د هلاکت بیان دی، چې دا د ایمان او کفر د پایلو په اړه یو مهم درس دی.
• الله تعالی د خپل پیغمبر او د هغه د ملګرو ساتنه وکړه، دا مونږ ته دا پیغام راکوي چې الله تعالی تل د خپلو نیکو بندګانو ملګری او مددګار دی.