سورت شعراء — آیت 118

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• فَافْتَحْ: فیصله وکړه، حکم وکړه.
• فَتْحًا: فیصله، حکم قطعي.
• وَنَجِّنِي: ما وژغوره، خلاص کړم.

تفسیر (التفسير):

کله چې حضرت نوح علیه السلام له خپل قوم څخه دا سخت ځوابونه او سپکاوی واورېدل، چې هغوی یې پر دروغو تورن کړ او پر خپل کفر او سرکشۍ یې ټینګار وکړ، نو یې خپل رب ته په ژړا وویل: ای زما ربه! زما او د دې سرکشو خلکو ترمنځ فیصله وکړه، هغه فیصله چې د حق او باطل ترمنځ جلاوالی راولي. ته داسې حکم وکړه چې هغه څوک چې ستا د یووالي او رسالت یې انکار کړی، هلاک او تباه شي. او ما او هغه مومنان چې له ما سره دي، د دې کافرانو له عذاب او سزا څخه وژغوره، چې د دوی له شر او د دوی د کړنو له بدو پایلو څخه خوندي واوسو.

فايدې (الفوائد):

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې کله انسان له خپل قوم او ټولنې څخه مایوسه شي او د هغوی له لوري ورته ظلم او سپکاوی وشي، نو باید له الله تعالی څخه مرسته او فیصله وغواړي، نه دا چې له خپل ځانه انتقام واخلي.
2. دعا د پیغمبرانو او مومنانو ستره وسله ده؛ کله چې دوی له سختو ستونزو سره مخ کېږي، نو الله ته رجوع کوي.
3. الله تعالی تل د خپلو نیکو بنده ګانو سره دی او هغوی ته د کافرانو له شر څخه د خلاصون لار برابروي.
4. په دې آیت کې د مومنانو سره د پیغمبرانو مینه او شفقت ښکاري، چې نوح علیه السلام یوازې د خپل ځان لپاره دعا نه ده کړې، بلکې له خپلو ملګرو مومنانو سره یې هم یاد کړي دي.
5. دا آیت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي؛ که څه هم نوح علیه السلام د اوږدې مودې لپاره دعوت وکړ، خو کله چې یې قوم پر کفر ټینګار وکړ، نو له الله څخه یې فیصله وغوښته.