സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 119

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• അൽ-ഫുൽക്: കപ്പൽ (നൂഹ് നബി (അ)യുടെ കപ്പൽ).
• അൽ-മശ്ഹൂൻ: നിറഞ്ഞത്, തിങ്ങിനിറഞ്ഞത് (ആളുകളും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും കൊണ്ട് നിറച്ചത്).

വ്യാഖ്യാനം:

നൂഹ് നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ ജനതയുടെ ധിക്കാരവും പരിഹാസവും സഹിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. എന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ നിരസിക്കുകയും ധിക്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വിശ്വസിച്ചവരെയും അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെയും അല്ലാഹു രക്ഷിച്ചു. അവരെ കയറ്റിയത് ആളുകളും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും കൊണ്ട് നിറച്ച ഒരു വലിയ കപ്പലിലായിരുന്നു. ഓരോ ജീവിവർഗത്തിൽ നിന്നും ഒരു ജോടി വീതം അദ്ദേഹം കപ്പലിൽ കയറ്റിയിരുന്നു. അങ്ങനെ അല്ലാഹു തന്റെ ശിക്ഷയായി പ്രളയം അയച്ചപ്പോൾ, വിശ്വാസികളായ അവരെ മാത്രം രക്ഷിച്ചു. ധിക്കാരികളായ മറ്റുള്ളവരെല്ലാം മുങ്ങിനശിച്ചു.

പാഠങ്ങളും പ്രചോദനങ്ങളും:

1. അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുന്നവനാണ്. നൂഹ് നബി (അ) പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ അല്ലാഹു അത് സ്വീകരിച്ചു.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം എല്ലായ്പ്പോഴും വിശ്വാസികളോടൊപ്പമുണ്ട്. പ്രതിസന്ധികളിൽ പോലും അവൻ അവരെ കൈവിടില്ല.
3. ദൈവികമായ രക്ഷ ലഭിക്കുന്നത് വിശ്വാസത്തിന്റെയും സൽകർമ്മങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്, സ്ഥാനമാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വരുമ്പോൾ അത് തടയാൻ ആർക്കും സാധിക്കില്ല. എന്നാൽ അവന്റെ രക്ഷ അവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം വിശ്വാസികൾക്ക് ലഭിക്കും.
5. ഈ സംഭവം മുസ്ലിംകൾക്ക് ക്ഷമയുടെയും സ്ഥിരതയുടെയും പാഠമാണ്. സത്യത്തിന്റെ മാർഗത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം അവസാനം ലഭിക്കുമെന്നതിന്റെ തെളിവാണിത്.