സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 120

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• أَغْرَقْنَا: ഞങ്ങൾ മുക്കിക്കൊന്നു (വെള്ളത്തിൽ മുക്കി നശിപ്പിച്ചു).
• بَعْدُ: അതിനുശേഷം (നൂഹ് നബിയെയും കൂടെയുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം).
• الْبَاقِينَ: ശേഷിച്ചവർ (വിശ്വസിക്കാതെ അവശേഷിച്ച ജനത).

വ്യാഖ്യാനം:

നൂഹ് നബി (അ) തന്റെ ജനതയെ വളരെക്കാലം ഏകദൈവവിശ്വാസത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. എന്നാൽ അവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും അവിശ്വസിച്ചു തുടർന്നു. അവസാനം അല്ലാഹു നൂഹ് നബിക്ക് പ്രളയം കൊണ്ടുവരാൻ കൽപ്പിച്ചു. നൂഹ് നബിയും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വിശ്വസിച്ചവരും കപ്പലിൽ കയറി രക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, വിശ്വസിക്കാതെ ശേഷിച്ചവരെയെല്ലാം അല്ലാഹു വെള്ളത്തിൽ മുക്കി നശിപ്പിച്ചു. അവർ നൂഹ് നബിയുടെ ഉപദേശം നിരസിച്ചതിന്റെയും അവിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നതിന്റെയും ഫലമായിരുന്നു അത്. ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ അനിവാര്യമാകുമ്പോൾ അത് തടയാൻ ആർക്കും സാധിക്കില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ വരുമ്പോൾ അവിശ്വാസികൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു മാർഗവുമില്ല. അവന്റെ തീരുമാനം അത്യന്തം ശക്തവും അനിവാര്യവുമാണ്.
2. അല്ലാഹു തന്റെ സത്യവിശ്വാസികളെ എല്ലായ്പ്പോഴും രക്ഷിക്കുന്നു. അവർ ചെറിയ സംഖ്യയിലാണെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായം അവർക്കൊപ്പമുണ്ടാകും.
3. സത്യത്തെ നിരസിക്കുകയും ദൈവദൂതന്മാരെ ധിക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ അന്ത്യം നാശമാണ്. ഇത് ചരിത്രത്തിലുടനീളം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ട സത്യമാണ്.
4. ഈ സംഭവം നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പാണ്: അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും അവന്റെ ദൂതന്മാരുടെ മാർഗ്ഗം പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്നവർ മാത്രമേ വിജയിക്കൂ.