Surah Ash-Shu'ara — Aya 126

Ma'anar Kalmomin:

"Fattaqullaha" (Ku bi Allah da taqawa) — wato ku ji tsoron Allah, ku kiyaye umarninsa kuma ku nisanci abubuwan da ya hana.

"Aṭi'uni" (Ku yi mini biyayya) — wato ku bi ni a cikin abin da na zo muku da shi na shiriya da gargaɗi.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan aya, Annabi Hudu (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi) yana kira ga mutanensa da su ji tsoron Allah da kuma yin biyayya gare shi. Yana ce musu: Ku ji tsoron Allah ta hanyar yin abin da ya umarta da kuma barin abin da ya hana, sannan ku bi ni a cikin abin da na zo muku da shi daga Allah na kira zuwa ga tauhidi da kuma barin shirka. Wannan kira ya zo ne bayan ya tunatar da su ni'imomin Allah a kansu, kamar yadda ya ambata a cikin ayoyin da suka gabata, cewa Allah ya ba su gonaki, da rijiyoyin ruwa, da dabbobi, da 'ya'ya. Don haka, ya kamata su yi godiya ga Allah ta hanyar yin biyayya gare shi da kuma bin manzonsa. Wannan kuma ba wani abin da yake nema a gare su ba, sai dai ya yi musu gargaɗi da nasiha, domin ya san cewa ladan sa yana wurin Allah ne kawai, Ubangijin halittu.

Fa'idodin Darasin:

1. Taqawa (ji tsoron Allah) ita ce tushen kowane alheri, kuma ita ce hanyar samun nasara a duniya da lahira.
2. Biyayya ga manzanni wani bangare ne na biyayya ga Allah, domin su ne ke jagorantar al'umma zuwa ga shiriya.
3. Kyauta da nasiha ba sa bukatar wani ladan daga mutane, sai dai ladan su yana wurin Allah ne kawai, wanda ke ba da ladan masu kyautatawa.
4. Wannan aya tana koya mana cewa duk wani mai kira zuwa ga Allah ya kamata ya kasance mai haƙuri da juriya, yana kira da hikima da kyakkyawar gargaɗi, ba tare da neman wani abu daga mutane ba.
5. Yin biyayya ga shugabanni na gari, waɗanda suke kira zuwa ga alheri, yana daga cikin dalilan samun zaman lafiya da albarka a cikin al'umma.