سوره شعراء — آيت 146

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• أَتُتْرَكُونَ: ڇا اوھين ڇڏيا ويندؤ؟ (يعني ڇا اوھان کي ائين ئي آزاد ڇڏي ڇڏيو ويندو؟)
• مَا هَاهُنَا: جيڪي ھن دنيا ۾ آھي (مال، دولت، باغ ۽ نعمتون).
• آمِنِينَ: بي خوف ۽ امن ۾ رھندڙ.

2) تفسير:

اي قوم جا ماڻھو! ڇا اوھين اھو سمجهو ٿا ته اوھين ھن دنيا ۾ جن نعمتن ۽ آسودگين ۾ مبتلا آھيو، تن ۾ ھميشه لاءِ امن ۽ سلامتي سان ڇڏي ڇڏيا ويندؤ؟ نه موت اوھان وٽ ايندو ۽ نه ئي الله جي عذاب جو ڪو خطرو اوھان کي آھي؟ اوھين باغن، چشمن، پوکن ۽ کجين جي مٺي ۽ پڪل ميوي ۾ مست ۽ بي فڪر پيا آھيو، ۽ جبلن کي تراشي پنھنجا گھر ٺاھي رھيا آھيو، ۽ اوھين ھن دنيا جي زينت ۽ زوال نہ پذير زندگيءَ جي ڌوڪي ۾ پيا آھيو. ڇا اوھين اھو ٿا چاھيو ته ھن عارضي دنيا جي نعمتن ۾ ھميشه رھو، ۽ اوھان کي نه موت اچي ۽ نه ئي آخرت جي حساب ڪتاب جي ڪا فڪر ھجي؟ اھا اوھان جي وڏي بيوقوفي ۽ غفلت آھي.

3) فائدا ۽ نصيحتون:

• ھن آيت مان معلوم ٿئي ٿو ته دنيا جي نعمتون ۽ آسودگيون عارضي ۽ فاني آھن، انھن تي مغرور ٿيڻ ۽ اھو سمجهڻ ته اھي ھميشه رھنديون، اھا بيوقوفي آھي.
• انسان کي گھرجي ته ھن دنيا ۾ الله جي نعمتن جو شڪر ادا ڪري ۽ انھن کي آخرت جي ڪمائيءَ جو ذريعو بڻائي، نه ته غفلت ۾ پئي الله کي وساري ڇڏي.
• ھر انسان کي موت ۽ آخرت جي حساب ڪتاب جو يقين رکڻ گھرجي، ۽ اھو ڄاڻڻ گھرجي ته ھن دنيا ۾ امن ۽ عيش ھميشه لاءِ ناھي.
• الله تعاليٰ پنھنجي نبي ڪريم ﷺ جي ذريعي انسانن کي سمجھائي ٿو ته دنيا جي زينت ۾ مست ٿي پنھنجي اصل مقصد کي نہ وساريو، ۽ الله جي عذاب کان ڊڄو.
• اھا آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن جي تعليمات تي غور ڪيون، دنيا جي عارضي لذتن کان مٿي ٿي آخرت جي لاءِ ڪم ڪيون، ۽ الله جي نعمتن جو شڪر ادا ڪندي ان جي عبادت ۾ لڳا رھون.