Аш-Шуара сүрәсе — Аять 147

Сүзләрнең мәгънәләре:

• جَنَّاتٍ — бакчалар, җәннәт бакчалары (күплек сан).
• عُيُونٍ — чишмәләр, агучы сулар (күплек сан).

Аять тәфсире:

Бу аятьдә Аллаһы Тәгалә Һуд пәйгамбәрнең кавеме — Гад кавеменә ирештергән нигъмәтләрен искә ала. Аларга бирелгән муллык һәм рәхәт тормыш турында сүз бара. Алар матур бакчалар эчендә яшәгәннәр, агачлар җимеш белән тулган, асларыннан чишмәләр агып торган. Бу — Аллаһының аларга биргән олугъ нигъмәте иде. Ләкин алар бу нигъмәтләргә шөкер итмәделәр, киресенчә, тәкәбберләнделәр һәм пәйгамбәрләрен ялганчыга чыгардылар. Аллаһы аларны бу рәхәт тормыштан, бакчалардан һәм чишмәләрдән мәхрүм итәргә мөмкин икәнен кисәтә. Бу аять элеккеге кавемнәрнең хәлен сөйләү кысаларында килә, аларның мул тормышы аларны аздырмасын өчен гыйбрәт итеп китерелә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгалә биргән һәрбер нигъмәт — сынау, шуңа күрә аларга шөкер итәргә һәм Аллаһыга итагать итәргә кирәк.
• Дөньядагы муллык һәм рәхәт тормыш мәңге түгел, алар юкка чыгарга мөмкин, шуңа күрә аларга алданып калырга ярамый.
• Нигъмәтләр эчендә яшәү үзе генә кешене коткармый, ә төп мәсьәлә — Аллаһыга иман китереп, Аңа гыйбадәт кылу.