Surja Esh-Shu'ara — Ajet 147

Kuptimi i fjalëve:

• Xhennate (جَنَّات): Kopshte të mbjella me pemë dhe bimë të shumta.
• Ujune (عُيُون): Burime uji që rrjedhin vazhdimisht.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar përcjell fjalët e profetit Shuajb alejhi selam drejtuar popullit të tij, të cilët jetonin në begati dhe rehati të madhe. Ai u kujton atyre dhuntitë që i kishte dhuruar Allahu: kopshte të lulëzuara me pemë frutore dhe burime uji që rrjedhin pa ndërprerje. Këto begati ishin shenjë e mirësisë së Allahut ndaj tyre, por ata i mohuan të dërguarit e Tij dhe vazhduan në mosbindje. Ajeti vjen si pjesë e argumentimit të Shuajbit, i cili i paralajmëron ata se nëse vazhdojnë në rrugën e gabuar, këto dhunti mund të hiqen prej tyre. Përmendja e kopshteve dhe burimeve tregon për një jetë të begatë dhe të qetë, por kjo begati nuk i shpëtoi ata nga dënimi i Allahut kur e refuzuan të vërtetën.

Mësimet dhe përfitimet nga ajeti:

1. Begatitë e kësaj bote janë provë nga Allahu për robërit e Tij, për të parë nëse do të jenë mirënjohës apo mosmirënjohës.
2. Dhuntitë materiale nuk janë shenjë e domosdoshme e kënaqësisë së Allahut me një popull; ato mund të jenë sprovë dhe afat për të parë veprimet e tyre.
3. Njeriu duhet të shfrytëzojë begatitë që i ka dhënë Allahu për t'iu bindur Atij dhe për t'i afruar njerëzit te e mira, e jo t'i përdorë ato për t'u larguar nga e vërteta.
4. Kjo na mëson se çdo popull që i jepet begati dhe rehati, duhet të jetë i kujdesshëm që mos t'i harrojë të drejtat e Allahut, sepse dënimi i Tij mund të vijë papritur kur ata e meritojnë atë.