Sure Şuarâ — Ayet 147

Kelime Anlamları:

• Cennât (جَنَّاتٍ): Bahçeler, içinde çeşitli ağaçlar ve meyveler bulunan yeşil alanlar.
• Uyûn (عُيُونٍ): Kaynaklar, yerden fışkıran sular, pınarlar.

Tefsir:

Bu âyet, Hz. Salih'in kavmi olan Semud kavmine yönelik bir hatırlatmanın parçasıdır. Allah Teâlâ, onlara verdiği sayısız nimetleri zikrederek, bu nimetlerin şükrünü eda etmeleri gerektiğini hatırlatıyor. Onlar, içinde yaşadıkları bahçeler ve önlerinde akan pınarlarla dolu bir hayatın sahibiydiler. Bu, onların dünyadaki refah ve bolluk içindeki hallerini ifade eder.

Ey insan! Bir düşün: Sana bu bahçeleri, bu akarsuları, bu bereketi kim verdi? Seni bu nimetler içinde yaşatan, seni yokluktan varlığa çıkaran Allah'tır. O'nun nimetleri saymakla bitmez; her sabah uyandığında seni kuşatan bu güzellikler, O'nun sonsuz rahmetinin birer yansımasıdır. Peki, bu kadar nimete karşılık O'na nasıl şükrediyorsun? O'nu inkâr etmek, O'nun elçilerini yalanlamak, bu nimetlere karşı ne büyük bir nankörlüktür!

Unutma ki bu dünya hayatı, bahçeler ve pınarlarla dolu olsa da geçicidir. Asıl kalıcı olan, ahiret yurdundaki nimetlerdir. Allah'a iman edip salih ameller işleyenler için orada öyle bahçeler vardır ki altlarından ırmaklar akar, orada ebedî kalacaklardır. İşte bu, Allah'ın takva sahiplerine vaadidir. Öyleyse bu geçici dünya nimetlerine aldanma; asıl hedefin, Allah'ın rızasını kazanmak ve O'nun ebedî cennetine girmek olsun.