சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 147

சொற்பொருள்:

* جَنَّاتٍ (ஜன்னாதின்): தோட்டங்கள், சோலைகள்.

* عُيُونٍ (உுயூனின்): ஊற்றுகள், நீரூற்றுகள்.

விளக்கம்:

இந்த வசனம், ஸாலிஹ் நபி (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தினரிடம் கூறிய அறிவுரையின் தொடர்ச்சியாகும். அவர்கள் தம் மக்களிடம், "இங்குள்ள இந்தச் செல்வங்களும், வசதிகளும் உங்களை மாயையில் ஆழ்த்திவிடட்டும். இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து நீங்கள் அபயமாக இருப்பதாக நினைக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டு, அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த இறைவனின் அருட்கொடைகளை நினைவூட்டுகிறார்கள்.

அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்த கொடைகளில் முக்கியமானவை: செழிப்பான தோட்டங்கள் (சோலைகள்) மற்றும் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நீரூற்றுகள். இவை அவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும், விவசாயத்திற்கும் அடிப்படையாக இருந்தன. இத்தகைய அருட்கொடைகளை வழங்கிய இறைவனுக்கு அவர்கள் நன்றி செலுத்தாமல், அவனுக்கு இணைவைத்து, அவனுடைய தூதர்களை பொய்யாக்கியது மிகப் பெரிய அநியாயமாகும்.

இந்த வசனத்தின் மூலம், இறைவன் தன் நல்லடியார்களுக்கு அளிக்கும் பரிசுகளின் சாயல் இவ்வுலகிலேயே காட்டப்படுகிறது. மேலும், இவ்வுலக இன்பங்கள் நிலையில்லாதவை என்பதையும், அவை இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து பாதுகாக்க முடியாது என்பதையும் உணர்த்துகிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவன் வழங்கும் அருட்கொடைகளை நினைவுகூர்வது, அவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்கும், அவனை வணங்குவதற்கும் வழிவகுக்கிறது.
2. உலக வாழ்க்கையின் செல்வங்களும் வசதிகளும் மனிதனை இறைவனை மறக்கச் செய்து, அவனுடைய தண்டனையிலிருந்து தவறான பாதுகாப்பு உணர்வை ஏற்படுத்தக்கூடாது.
3. இறைவனின் கொடைகள் அவனுடைய கருணைக்கான அடையாளங்கள்; அவற்றை அனுபவித்து மட்டுமே வாழ்வதை விட, அவற்றை வழங்கிய இறைவனை அறிந்து கொள்வதே மேலானது.
4. நிலையற்ற இவ்வுலக இன்பங்களை விட, நிலையான மறுமை வாழ்க்கையின் வெற்றிக்காகவே முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.