ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 147

ความหมายของคำสำคัญ:

• جَنَّاتٍ (ญันนาต): หมายถึง สวนสวรรค์หรือสวนอันเขียวชอุ่มที่เต็มไปด้วยต้นไม้และผลไม้นานาชนิด
• عُيُونٍ (อุยูน): หมายถึง น้ำพุหรือตาน้ำที่ไหลรินอย่างอุดมสมบูรณ์

คำอธิบายตัฟซีร:

อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงคำกล่าวของท่านนบีชุอัยบ์ (อะลัยฮิสสลาม) ที่กล่าวตักเตือนหมู่ชนของพระองค์ ซึ่งเป็นชาวมะดยันที่อัลลอฮ์ทรงประทานความโปรดปรานแก่พวกเขาอย่างมากมาย ทั้งสวนอันเขียวชอุ่มที่ให้ผลผลิตอุดมสมบูรณ์ และตาน้ำพุที่ไหลรินไม่ขาดสาย รวมถึงไร่นาและต้นอินทผลัมที่ให้ผลสุกงอมพร้อมจะเก็บเกี่ยว และพวกเขายังมีความสามารถในการสกัดภูเขาเป็นที่อยู่อาศัยอย่างงดงามอีกด้วย

แต่ถึงกระนั้นพวกเขากลับลุ่มหลงในความสุขสำราญทางโลก และปฏิเสธต่อการเรียกร้องของท่านนบีชุอัยบ์ที่เชิญชวนให้พวกเขามาเชื่อฟังอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว พวกเขาหลงระเริงในทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งที่ตนมี จนคิดว่าความสุขเหล่านี้จะคงอยู่กับพวกเขาตลอดไป โดยไม่คิดถึงวันที่จะต้องจากโลกนี้ไป หรือวันแห่งการตอบแทนในปรโลก

อัลลอฮ์ทรงเตือนพวกเขาผ่านคำพูดของท่านนบีชุอัยบ์ว่า พวกเขาจะถูกทิ้งให้อยู่ในความสุขเหล่านี้อย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องรับโทษหรือไม่? แน่นอนว่ามันจะต้องสิ้นสุดลง และพวกเขาจะต้องถูกสอบสวนในสิ่งที่ตนได้กระทำไว้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความสุขและความมั่งคั่งทางโลกเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว มิได้เป็นหลักประกันว่าจะคงอยู่กับเราตลอดไป ดังนั้นเราจึงไม่ควรหลงระเริงและลืมตัวจนละเลยต่อการเชื่อฟังอัลลอฮ์
2. การที่อัลลอฮ์ทรงประทานความสุขและทรัพย์สมบัติแก่ผู้ใดนั้น มิได้หมายความว่าพระองค์ทรงพอพระทัยในตัวเขาเสมอไป แต่อาจเป็นการทดสอบว่าบุคคลนั้นจะรู้จักขอบคุณหรือไม่
3. เราควรใช้ความสุขและทรัพย์สินที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้ ไปในทางที่พระองค์ทรงพอพระทัย และไม่ควรใช้มันเพื่อการหยิ่งผยองหรือทำทายต่อพระบัญชาของพระองค์
4. การรำลึกถึงความตายและวันปรโลกอยู่เสมอ จะช่วยปกป้องเราจากการหลงระเริงในความสุขทางโลก และทำให้เรามีชีวิตที่พอประมาณและยำเกรงต่ออัลลอฮ์
5. ความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์นั้นมีมากมาย ทั้งที่เรามองเห็นและมองไม่เห็น เราควรสำนึกในบุญคุณและใช้ชีวิตด้วยความกตัญญูต่อพระองค์ตลอดเวลา