Shu'aro surasi — Oyat 147

Kalimalarning ma'nolari:

• Jannat – bog'lar, serhosil va turli xil mevali bog'lar.
• Ayn (birlikda: ayn) – oqib turgan buloqlar, suv manbalari.

Tafsir:

Alloh taolo bu oyatda qavmi tomonidan yolg'onga chiqarilgan Payg'ambarining (Hud alayhissalom) qavmi — Od qavmining ahvolini eslatib, ularga berilgan ne'matlarni sanab o'tmoqda. Ular yashayotgan joylar bog'lar va oqib turgan buloqlar bilan to'la edi. Bu ularga berilgan katta ne'mat edi: yer yuzida ular uchun yam-yashil bog'lar, to'kin-sochinlik va suvning mo'lligi mavjud edi. Ular bu ne'matlar ichida farovon hayot kechirar, ammo bu ne'matlarga shukr qilish o'rniga, Allohning payg'ambarini yolg'onchi qilishdi va gunoh ishlarda davom etishdi. Ular o'zlarini bu ne'matlar abadiy qoladigandek his qilishdi, lekin bu holat ularni mag'rurlikka va biron-bir azobdan xavfsiz his qilishga olib bordi. Holbuki, bu ne'matlar sinov edi va ular oxir-oqibat halokatga uchradilar.

Foydalar:

• Alloh taolo bandalariga bergan ne'matlari — bu ularning imtihonidir. Ne'matlar ichida yashab, shukr qilmaslik va gunohda davom etish halokatga sabab bo'ladi.
• Inson o'ziga berilgan rizq, farovonlik va osoyishtalikni ko'rib, bu abadiy deb o'ylamasligi kerak. Har qanday ne'mat zavol topishi mumkin.
• Allohning payg'ambarlariga qarshi chiqish va ularni yolg'onchi qilish — eng katta gunoh bo'lib, bu avvalgi ummatlarning halokatiga sabab bo'lgan.
• Bu oyat musulmonlarga saboq beradiki, ular har doim Allohga shukr qilishlari va Unga itoatda bo'lishlari lozim. Shunda Alloh ularga bergan ne'matlarini yanada ziyoda qiladi.