Аш-Шуара сүрәсе — Аять 156

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Тәмассүһә» — аңа (бөтенә) кагылырга, тиергә.
• «Бисүъ» — начарлык, зарар китерә торган эш: кыйнау, аякларын кисү, үтерү кебек гамәлләр.
• «Фәйәъхузәкүм» — сезне тотар, сезгә ирешер.
• «Әзәбү йәүмин гъазыйм» — олы, бик авыр көннең ґәзабы.

Аять тәфсире:

Сәлих пәйгамбәр үз кавеменә Аллаһының могҗизасы булган бөтәне китергәч, аларга әйтте: «Менә бу — Аллаһының бөтәсе. Ул сезнең өчен бер билге. Аның өчен су эчү чираты — билгеле бер көн, ә сезнең өчен — башка көн. Аңа начарлык итеп кагылмагыз: аны кыйнамагыз, аякларын кисмәгез, үтермәгез. Әгәр аңа берәр зарар китерсәгез, сезне бөек көннең ґәзабы тотар. Ул көннең авырлыгы шулкадәр зур булыр ки, аның куркынычы һәм ґәзабы сезнең барыгызны да чорнап алыр».

Бу аять Аллаһының әмеренә буйсынмауның нәтиҗәсе — аның ґәзабы икәнен ачык күрсәтә. Сәлих пәйгамбәр аларны кисәтте, ләкин алар бу кисәтүне тыңламадылар һәм бөтәнең аякларын кистеләр. Нәтиҗәдә, Аллаһының ґәзабы аларга иреште.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһының могҗизаларына һәм билгеләренә хөрмәт белән карарга кирәк. Аларга зарар китерү — Аллаһының ґәзабына сәбәп була.
2. Пәйгамбәрләрнең кисәтүләрен җитди кабул итәргә кирәк. Аларның сүзләре — Аллаһы тарафыннан, шуңа күрә аларны инкяр итү һәлакәткә илтә.
3. Аллаһының ґәзабыннан курку — мөэминнең йөрәгендә яшәргә тиеш. Бу курку кешене гөнаһлардан тыеп тора.
4. Аллаһы биргән нигъмәтләрне сакларга һәм аларны бозып-җимерүдән тыелырга кирәк. Һәрбер нигъмәт — сынау, аны дөрес файдалану — Аллаһы ризалыгына илтә.