Аш-Шуара сүрәсе — Аять 157

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Фәгакъарүһә» — алар аны (бозауны) тезелгән аякларын кисеп үтерделәр.

— «Фәасбәхү нәдимин» — алар үкенечле булып уяндылар, ягъни үз кылганнарына каты үкенделәр.

Аять тәфсире:

Бу аять Салих пәйгамбәрнең кавеме — Сәмуд кавеме турында сөйли. Алар Аллаһының могҗизасы булган бозауны үтерү өчен килештеләр һәм аның иң бәхетсез кешесе аны үтерде. Бу эшне барысы да хуплады, риза булды, шуңа күрә аять аларның барысына да карата «үтерделәр» дип әйтелә. Алар моны эшләгәч, үзләренә ґәзаб иңәчәген белгәч, каты үкенечкә калдылар. Ләкин бу үкенү — тәүбә өчен түгел, ә ґәзабтан курку аркасында иде. Ґәзаб килгәндәге үкенүнең файдасы юк, чөнки тәүбә өчен вакыт узган иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһының могҗизаларын инкяр итү һәм аларга каршы килү — бик зур гөнаһ, ул һәлакәткә китерә.
2. Явыз эшкә риза булучылар да, аны эшләүче кебек үк, гөнаһта катнашучылар санала.
3. Ґәзаб килгәндәге үкенү — файдасыз, чөнки тәүбә өчен вакыт узган була. Кеше гөнаһ эшләгәнче һәм ґәзаб килгәнче тәүбә итәргә ашыгырга тиеш.
4. Аллаһының рәхмәте киң, ләкин аның ґәзабы да бик каты. Кеше Аллаһының чикләрен үтмәскә, пәйгамбәрләргә ияргә тиеш.