Şüəra surəsi — Ayə 157

1) Bəzi sözlərin izahı:

• عَقَرُوهَا — "Onu kəsdilər, boğazladılar, şikəst etdilər." Burada Allahın möcüzə olaraq göndərdiyi dişi dəvəni öldürmələri nəzərdə tutulur.
• فَأَصْبَحُوا — "Səhər açıldıqda belə oldular" mənasındadır; ərəb dilində bir işin baş verib tamamlandığını bildirir.
• نَادِمِينَ — "Peşman olanlar, təəssüf edənlər." Yəni etdikləri işə görə daxildən yanan, təəssüflənən kəslər.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayə Səmud qövmünün başına gələn faciəli sonluğu bizə xəbər verir. Allah onlara açıq bir möcüzə — qayadan çıxan, süd verən bir dişi dəvə göndərmişdi. Bu dəvə onlar üçün həm bir imtahan, həm də bir xəbərdarlıq idi. Lakin onlar bu möcüzəyə hörmət etmədilər. Aralarında ən azğın olanı dəvəni kəsdi, digərləri isə buna mane olmadılar, əksinə razı qaldılar. Ona görə də günah hamının üzərinə düşdü — sanki hamısı birlikdə onu öldürmüş kimi oldu.

Onlar bu işi görəndən sonra peşman oldular. Amma bu peşmançılıq tövbə peşmançılığı deyildi; bu, sadəcə olaraq qarşıdan gələn əzabın qorxusundan doğan bir təəssüf idi. Onlar əzabın mütləq gələcəyini başa düşdükdən sonra peşmançılıq duydular, lakin artıq heç bir faydası yox idi. Çünki əzab gözlə görünəndən sonra edilən peşmançılıq qəbul olunmur.

Bu ayədən bizim üçün böyük bir dərs var: Allahın ayələrinə, möcüzələrinə və peyğəmbərlərinə qarşı laqeyd olmaq, yaxud onlara qarşı çıxmaq insanı fəlakətə aparır. Amma ən gözəl yol budur ki, insan hələ vaxt varkən, əzab gəlməmişdən əvvəl tövbə edib Allaha üz tutsun. Çünki əsl peşmançılıq, insanı yaxşılığa yönəldən və Allaha yaxınlaşdıran peşmançılıqdır.

Ey insan! Bu ayə sənə səslənir: sənə verilən hər bir nemət, hər bir imkan əslində bir imtahandır. Onları qoruyub şükür etsən, sənin üçün xeyir olar. Əgər nankorluq edib onlara qarşı çıxsan, Səmud qövmü kimi səhər açıldığında peşman olanlardan olarsan — amma o peşmançılıq heç bir fayda verməz. Gəl, elə indi, hələ əzab gəlməmişdən əvvəl Allaha yönəl, tövbə et və Onun rəhmətinə sığın. Çünki Allah tövbə edənləri sevir və bağışlayandır.