Аш-Шуара сүресі — Аят 157

1. Сөздердің мағынасы:

• فَعَقَرُوهَا — "Оны сойды/аяғын шапты" дегенді білдіреді. Яғни түйені өлтірді.
• فَأَصْبَحُوا — "Сонда олар ... болып қалды" деген мағынада, бір істің салдарын білдіреді.
• نَادِمِينَ — "өкінгендер, қынжылғандар" деген сөз. Бұл — жасаған ісіне өкіну.

1. Аяттың тәпсірі:

Салих пайғамбардың қауымына Алла тағаланың белгі-мұғжизасы ретінде берілген түйені олар бірлесіп өлтірді. Оны бір адамның қолымен өлтіргенімен, бүкіл қауым бұған разы болып, қолдау көрсетті. Сондықтан бұл қылмыс бәріне ортақ болып саналды. Олар мұны істеген соң, азаптың келетініне көздері жеткенде, қатты өкінішке бой алдырды. Бірақ бұл өкініш — шынайы тәубе емес, азаптан қорыққандықтан туған қынжылыс еді. Олар азапты көріп, оның сөзсіз келетінін білген кезде өкінді, алайда азапты көрген соң өкіну еш пайда бермейді. Егер олар шынайы тәубе етіп, Аллаға қайта оралғанда, кешірімге үміт болар еді. Бірақ олардың өкініші тек қорқыныштан туған, тәубеге негізделмеген өкініш болатын.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Жақсылық пен жамандыққа қатысу жауапкершілігі: Бір адам жасағанымен, бүкіл қауым разы болып, қолдаса, олар да сол істің салдарына жауапты болады. Бұл — әділеттілік пен жауапкершілік сезімін оятады.
• Тәубенің уақыты: Адамға кешіктірмей, азап келмей тұрып, шынайы тәубе ету керек. Азапты көрген соң өкіну пайда бермейді. Бұл — адамды жақсылыққа асығуға, жамандықтан тыйылуға шақырады.
• Алланың әділдігі мен рақымы: Алла тағала адамдарға белгі-мұғжиза жіберіп, оларға ойлануға мүмкіндік береді. Бірақ адамдар бұны елемей, қылмыс жасаса, әділ жаза келеді. Сонымен қатар, Алланың рақымы — тәубе еткендерге әрқашан ашық.
• Құранның ғибраты: Бұл аят бізге тарихтан сабақ алуға, Алланың әмірлерін тыңдауға, пайғамбарларды құрметтеуге шақырады. Құран — адамзатқа бағыт-бағдар беретін, жүректі жұмсартатын, иманды нығайтатын кітап.