සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 157

වචනවල අර්ථ:

* فَعَقَرُوهَا: ඔවුහු ඇයව (ඔටු දෙන) නරක් කළහ. එනම්, ඇගේ කකුල් කපා දැමූහ.

* فَأَصْبَحُوا: එවිට ඔවුහු උදෑසන වන විට බවට පත් වූහ.

* نَادِمِينَ: පසුතැවිලි වන්නන් ලෙස.

අර්ථ විවරණය:

ඔවුන් එක්ව එකඟ වී එම ආශ්චර්යමත් ඔටු දෙන නරක් කිරීමට තීරණය කළහ. ඔවුන්ගෙන් අතිශය අභාග්යවන්තයා ඇයව නරක් කළේය. කෙසේ වෙතත්, මෙම ක්රියාව ඔවුන් සියල්ලන්ගේ අනුමැතිය ඇතිව සිදු වූ බැවින්, එම පාපය ඔවුන් සැමටම අයත් විය. ඔවුන් එසේ කිරීමෙන් පසු, ඔවුන්ට දඬුවම පැමිණෙන බව තහවුරු වූ විට, උදෑසන වන විට ඔවුහු තම ක්රියාව ගැන අතිශයින් පසුතැවිලි වූහ. නමුත් එම පසුතැවීම දඬුවමේ ලකුණු දුටු විට ඇති වූවක් මිස, අවංක පසුතැවිල්ලක් (තව්බා) නොවීය. එබැවින් එම පසුතැවීම ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් ගෙන දුන්නේ නැත.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

* පාපයට එකඟ වීම, එය කරන අයට සමාන දෝෂයකි. ඔවුන් සියල්ලන්ම එම ඔටු දෙන නරක් කිරීමට එකඟ වූ නිසා, දඬුවම සියල්ලන්ටම පැමිණියේය.

* පසුතැවීම යනු දඬුවම පැමිණීමට පෙර, අවංකව හා ක්රියාශීලීව සිදු කළ යුතු දෙයකි. දඬුවමේ සලකුණු දුටු විට ඇති වන පසුතැවීම කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොලැබේ.

* අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහයන් සහ ප්රාතිහාර්යයන් අගය කළ යුතු අතර, ඒවා ප්රතික්ෂේප කිරීම හෝ නරක් කිරීම විනාශයට හේතු වේ.

* පාපයට යොමු වීමට පෙර, එහි ප්රතිවිපාක ගැන සිතා බැලීම අවශ්ය වේ. මන්ද, පසුතැවීම ප්රමාද වූ විට එය නිෂ්ඵල විය හැකිය.