സൂറ അശ്-ശുഅറാഅ് — ആയത്ത് 157

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* فَعَقَرُوهَا: അവർ അതിനെ (ഒട്ടകത്തെ) അറുത്തു കളഞ്ഞു.

* نَادِمِينَ: ഖേദിക്കുന്നവരായി.

വ്യാഖ്യാനം:

സ്വാലിഹ് നബി (അ) യുടെ ജനതയായ സമൂദ് ഗോത്രക്കാർ, തങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകപ്പെട്ട അടയാളമായ അല്ലാഹുവിന്റെ ഒട്ടകത്തെ അറുത്തു കളയാൻ അവർ പരസ്പരം ധാരണയുണ്ടാക്കി. അവരിൽ ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായ ആൾ അതിനെ അറുത്തു കളഞ്ഞു. എന്നാൽ ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ എല്ലാവർക്കും സമ്മതമായിരുന്നതിനാൽ, ഈ കുറ്റം മുഴുവൻ സമുദായത്തിന്റേതായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. ഒട്ടകത്തെ അറുത്തതിന് ശേഷം, ശിക്ഷ അവരിൽ ഇറങ്ങുമെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, അവർ ഖേദിക്കുന്നവരായി പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു. എന്നാൽ ഈ ഖേദം പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ഖേദമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന ശിക്ഷയെ ഭയന്നുള്ള ഖേദം മാത്രമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആ ഖേദം അവർക്ക് ഒരു പ്രയോജനവും ചെയ്തില്ല.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ ലംഘിക്കുന്നത് വലിയ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു. സമൂദ് ഗോത്രക്കാർ ഒരൊറ്റ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിന് പാത്രീഭവിച്ചു.
2. തിന്മയോട് സമ്മതം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരും അത് ചെയ്യുന്നവരുടെ പാപത്തിൽ പങ്കാളികളാണ്. ഒട്ടകത്തെ അറുത്തത് ഒരാൾ മാത്രമാണെങ്കിലും, സമ്മതം നൽകിയതിനാൽ ശിക്ഷ എല്ലാവർക്കും വന്നു.
3. ശിക്ഷ വരുന്നത് കണ്ട ശേഷമുള്ള ഖേദവും പശ്ചാത്താപവും പ്രയോജനപ്പെടില്ല. യഥാർത്ഥ പശ്ചാത്താപം ശിക്ഷ വരുന്നതിന് മുമ്പ്, ജീവിതത്തിൽ തന്നെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതാണ്.
4. അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന്മാരെയും അവരുടെ മുന്നറിയിപ്പുകളെയും നിരസിക്കുന്നത് മനുഷ്യനെ സ്വയം നാശത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. അതിനാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുകയും അവന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.