شعراء سۈرىسى — ئايەت 157

1. مەنىسى ئېنىق بولمىغان سۆزلەر:

• «عَقَرُوهَا»: ئۇلار تۆگىنى بوغۇزلاپ ئۆلتۈردى.
• «نَادِمِينَ»: پۇشايمان قىلغۇچىلار، ئەپسۇسلىنىغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئۇلار ئۆزئارا كېلىشىپ، تۆگىنى بوغۇزلاپ ئۆلتۈردى. ئەمەلىيەتتە ئۇنى ئۇلارنىڭ ئەڭ بەدبەختى بوغۇزلىغان بولسىمۇ، ھەممىسى بۇ ئىشقا رازى بولغانلىقى ئۈچۈن، قىلمىش ھەممىسىگە نىسبەت بېرىلدى ۋە ھەممىسى مەسئۇل بولۇپ قالدى. ئۇلار بۇ ئىشنى قىلغاندىن كېيىن پۇشايمان قىلىشقا باشلىدى. ئەمما ئۇلارنىڭ پۇشايمانى ھەقىقىي تەۋبە پۇشايمانى ئەمەس، بەلكى ئازابنىڭ چۈشىدىغانلىقىنى بىلگەندىن كېيىنكى قورقۇنچ ۋە ئەپسۇسلىنىش ئىدى. ئۇلار ئازابنىڭ چوقۇم كېلىدىغانلىقىنى ئېنىق بىلگەندە پۇشايمان قىلدى، لېكىن ئازابنى كۆز بىلەن كۆرگەن چاغدىكى پۇشايمان ھېچقانداق پايدا بەرمەيدۇ.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئالىمىز: ئاللاھ تائالا پەيغەمبەرلىرىنى ئىنكار قىلغان ۋە ئۇلارغا بېرىلگەن ئايەتلەرگە قارشى چىققان قەۋملەرنىڭ ئاقىۋىتىنى بىزگە ئەسكەرتىدۇ. ئۇلار ئۆزلىرىگە بېرىلگەن پۇرسەتنى قولغا كەلتۈرەلمىدى، ھەقىقەتنى ئىنكار قىلىپ، ئاخىرىدا پۇشايمان قىلدى، ئەمما ئۇ پۇشايمان ۋاقتىدا پايدا بەرمىدى. شۇڭا بىز ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇپ، پەيغەمبەرلەرنىڭ يولىنى تۇتۇپ، ھەر قانداق ئىشتا ئالدىن ئويلىنىپ، ئاقىۋەتنى كۆزدە تۇتۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن، بىزنى پۇشايمان قىلىپ قالغانلارنىڭ قاتارىغا قوشمىسۇن.