Sura Asz-Szu'ara — Werset 157

Znaczenie słów:

• فَعَقَرُوهَا – poderżnęli jej ścięgna i zabili ją (wielbłądzicę).
• نَادِمِينَ – żałujący, pełni skruchy.

Tafsir (interpretacja):

Wielbłądzica, którą Salih (pokój z nim) wyprowadził jako znak od Allaha, została zabita przez lud Thamud. Chociaż w tekście użyto formy odnoszącej się do wszystkich, to czyn ten wykonał najnieszczęśliwszy z nich, ale pozostali wyrazili na to zgodę i aprobowali to – dlatego odpowiedzialność spadła na całą wspólnotę. Gdy tylko dokonali tego czynu, ogarnęła ich rozpacz i żal. Ich skrucha nie wynikała jednak z pobożności i chęci nawrócenia, lecz z przerażenia i strachu przed nieuchronną karą, którą już przeczuwali. Gdy zobaczyli oznaki nadchodzącej zagłady, zrozumieli, że ich los jest przesądzony, ale ten żal był spóźniony i bezużyteczny. Nie było to bowiem szczere nawrócenie, lecz zwykły strach przed karą, który nie ratuje człowieka od gniewu Allaha, gdy wyrok już zapadnie.

Korzyści i wnioski:

• Zabicie wielbłądzicy było aktem całej wspólnoty, ponieważ wszyscy ją zaakceptowali – uczy to, że milcząca zgoda na zło czyni człowieka współodpowiedzialnym za grzech.
• Żal i skrucha muszą być szczere i płynąć z serca, zanim nadejdzie kara – żałowanie w obliczu kary nie jest oznaką prawdziwej skruchy i nie przynosi ratunku.
• Allah zawsze ostrzega ludzi i daje im czas na nawrócenie – kto jednak odrzuca znaki i lekceważy ostrzeżenia, ten sam ściąga na siebie zgubę.
• Historia Thamud uczy nas, że pycha i upór w odrzucaniu prawdy prowadzą do całkowitej zagłady, nawet jeśli ludzie są potężni i zamożni.