سورت شعراء — آیت 158

د معنیٰ لرونکي ټکي:

• فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ: نو هغوی ته هغه عذاب راغی چې ورسره وعده شوې وه.
• لَآيَةً: یوه لویه نښه او عبرت.
• مُؤْمِنِينَ: هغه کسان چې په الله او د هغه په رسول ایمان لري.

د آیت تفسیر:

کله چې د صالح علیه السلام قوم (ثمود) د هغه د دعوت په مقابل کې سرغړونه وکړه او هغه ناقه یې ووژله، نو الله تعالی هغه عذاب ورته نازل کړ چې ورسره وعده شوې وه — یعنې سخته زلزله او چغه چې د هغوی ټول ځواک یې له منځه یوړ او په خپلو کورونو کې مړه پرېښودل شول. دا عذاب د هغوی د کفر او سرکشۍ پایله وه، نه یوازې د دوی لپاره، بلکې د راتلونکو نسلونو لپاره د عبرت درس دی. په دې کې چې الله تعالی څنګه خپل پیغمبر ته مرسته وکړه او د هغه دښمنان یې هلاک کړل، د الله د قدرت او د هغه د وعدې د صداقت لویه نښه ده. خو د دوی ډېری خلکو ایمان راوړی نه و، ځکه چې دوی په خپل کفر او تکبر ټینګ وو او د حق منلو ته یې زړه نه ښه کاوه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• الله تعالی خپل پیغمبران هیڅکله یوازې نه پرېږدي او د دښمنانو په مقابل کې د هغوی ملاتړ کوي، که څه هم د دوی دښمنان ډېر او پیاوړي وي.
• د پیغمبرانو د قومونو سرنوشت د راتلونکو لپاره عبرت دی؛ چا چې د حق دعوت رد کړ، د الله عذاب ورته حتمي دی.
• ایمان هغه نعمت دی چې الله تعالی یې یوازې هغو کسانو ته ورکوي چې په اخلاص سره یې غوښتنه کوي او د حق په مقابل کې یې زړه خلاص وي.
• دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې که د دوی په زمانه کې ډېری خلک له حق څخه مخ اړوي، نو د الله لاره همدا وه او هغه به د خپلو بندګانو سره مرسته وکړي.