சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 158

சொற்பொருள்:

• فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ – அவர்களை வேதனை பிடித்துக்கொண்டது (அதாவது, அவர்கள் மீது வேதனை இறங்கியது).
• لَآيَةً – நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி/படிப்பினை உள்ளது.
• مُؤْمِنِينَ – இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த வசனம் ஸாலிஹ் நபி (அலை) அவர்களின் சமூகமான 'ஸமூத்' மக்களின் முடிவைப் பற்றிக் கூறுகிறது. அவர்கள் ஸாலிஹ் நபியின் அழைப்பை நிராகரித்து, அவர் காட்டிய அற்புத ஒட்டகத்தையும் கொன்று, வேதனையை அவசரமாகக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட வேதனை – பயங்கரமான இடி முழக்கம் (சய்ஹா) மற்றும் பூகம்பம் (ரஜ்ஃபா) – அவர்களைத் திடீரெனப் பிடித்துக்கொண்டது. அந்த வேதனை அவர்களை முற்றிலுமாக அழித்து விட்டது.

இந்த நிகழ்வில், சிந்திக்கும் மக்களுக்கு மிகப்பெரிய அத்தாட்சி இருக்கிறது. ஏனெனில், வல்லமை மிக்க இறைவன் தன் தூதரை பொய்யாக்கிய மக்களை எவ்வாறு பிடித்தான் என்பதை இது காட்டுகிறது. ஆயினும், அவர்களில் பெரும்பாலானோர் இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களாக இல்லை. இது அவர்களின் பிடிவாதத்தையும், உண்மையை ஏற்க மறுத்ததையும் குறிக்கிறது. அழிவுக்குப் பிறகு நம்பிக்கை கொள்வது பயனளிக்காது என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது.

பயன்கள் / படிப்பினைகள்:

1. இறைவனின் வேதனை உறுதியானது; அது வந்துவிட்டால் அதைத் தடுக்க யாராலும் முடியாது. எனவே, மனிதன் இறைவனின் எச்சரிக்கைகளை இலகுவாக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.
2. நபிமார்களை நிராகரித்த சமூகங்களின் வரலாறு மனித குலத்திற்கு ஒரு பாடம். அதிலிருந்து பாடம் கற்க வேண்டும்.
3. நம்பிக்கை என்பது வேதனை வருவதற்கு முன்பே இருக்க வேண்டும்; வேதனை வந்த பிறகு காட்டும் நம்பிக்கை பயனற்றது.
4. இந்த வசனம் இறைவனின் சக்தியையும், அவனது வாக்குறுதியின் உண்மைத்தன்மையையும் நினைவூட்டுகிறது. இது மனிதனை இறைவனிடம் நெருங்கச் செய்து, அவனது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியத் தூண்டுகிறது.
5. உண்மையை ஏற்க மறுப்பவர்கள், எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், இறுதியில் தோல்வியடைவார்கள் என்பதற்கு இது சான்றாகும்.