Аш-Шуара сүрәсе — Аять 169

Сүзләрнең мәгънәләре:

• نَجِّنِي — мине коткар, котылдыр.
• أَهْلِي — гаиләм, якыннарым.
• مِمَّا يَعْمَلُونَ — аларның кылган эшләреннән (ягъни шул эшләрнең җәзасыннан һәм афәтеннән).

Аять тәфсире:

Лут галәйһиссәлам кавеменең үзләренә килгән вәгазьләргә колак салмаганнарын, хәтта аңа каршы чыгып, явызлык белән куркыта башлаганнарын күргәч, алардан өмет өзеп, Раббысына ялварып дога кылды: "И Раббым! Мине һәм минем гаиләмне — хатынымнан башка — аларның кылган начар, пычрак эшләреннән һәм шул эшләр сәбәпле киләчәк Җәзаңнан коткар". Ул үзен дә, иман китергән якыннарын да Аллаһының ґәзабыннан саклавын сорады, чөнки аларның гөнаһлы эшләре Аллаһының ачуын китереп, һәлакәткә сәбәп булачак иде. Лут галәйһиссәлам бу догасында үзенең кавеменең бозык эшләреннән тулысынча аерылуын һәм Аллаһыга гына сыенып, ґәзабтан котылуны теләвен белдерде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Бәндә һәрчак Аллаһыга дога кылып, авырлыкларда һәм куркынычларда Аңа гына сыенырга тиеш.
• Явызлык һәм гөнаһлардан читләшү — иманның бер өлеше, ә пакь кешеләр начар җәмгыятьтән аерылып, үзләрен сакларга тырышалар.
• Дога кылганда гаилә әгъзалары өчен дә сорау — мәрхәмәтлелек һәм якыннарга карата мәхәббәт билгесе.
• Аллаһы тәгалә үз дусларының догаларын кабул итеп, аларны ґәзабтан коткарачагына ышану — мөэминнең йөрәгендә ныклы ышаныч булырга тиеш.