Sure Şuarâ — Ayet 169

Kelime Anlamları:

• Nec-cinî: Beni kurtar, beni halâs et.
• Ehlî: Ailem, yakınlarım.
• Mimmâ ya'melûn: Onların yaptıkları şeylerden; burada kastedilen, işledikleri çirkin günahlar ve bu günahların getireceği azap.

Tefsir:

Hz. Lût (aleyhisselâm), kavmini o iğrenç ve çirkin fiilden vazgeçirmek için elinden gelen bütün çabayı göstermiş, onlara nasihat etmiş, Allah'ın azabıyla korkutmuştu. Ancak kavmi, bu çağrıya kulak asmadığı gibi, onu yurtlarından çıkarmakla bile tehdit etmişti. İşte tam bu noktada, beşerî hiçbir çarenin kalmadığını gören bu büyük peygamber, bütün samimiyetiyle dua ederek Rabbine sığındı ve şöyle dedi: "Rabbim! Beni ve ailemi, onların işledikleri bu çirkin günahın şerrinden ve bunun sonucunda gelecek azabından kurtar."

Bu dua, bir peygamberin ümitsizlik anında değil, aksine Allah'a olan tam teslimiyetinin ve güveninin en güzel ifadesidir. Hz. Lût, kendi nefsini düşündüğü kadar, ailesini de bu felaketten korumayı istemiş; bu da bize, bir Müslümanın önce kendisini, sonra ailesini ve sevdiklerini her türlü günahtan ve Allah'ın gazabından korumak için gayret etmesi gerektiğini öğretmektedir. Çünkü kurtuluş, ancak Allah'a yönelmekle ve O'ndan yardım dilemekle mümkündür. Bu dua, aynı zamanda günah işleyen bir toplumun içinde yaşayan müminlerin, o günaha ortak olmaktan ve onun azabından Allah'a sığınmaları gerektiğinin de açık bir delilidir. Nitekim Yüce Allah, bu duayı kabul etmiş, Hz. Lût'u ve ailesini kurtarmış, azabı da o günahkâr kavmin üzerine indirmiştir. Buradan alacağımız büyük ders şudur: Hangi şartta olursak olalım, Allah'ın kapısı her zaman açıktır. Günahlardan uzak durmak ve Allah'a sığınmak, her müminin en büyük güvencesidir.