سورت شعراء — آیت 169

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• نَجِّنِي: زما خلاص کړه، ما ته نجات راکړه.
• أَهْلِي: زما کورنۍ او پیروان.
• مِمَّا يَعْمَلُونَ: د هغه (خراب کار) له سزا او عذاب څخه چې دوی یې کوي.

د آیت تفسیر (تفسير الآية):

کله چې حضرت لوط علیه السلام له خپل قوم د دوی د بدو کړنو او ناروا کارونو له امله ناهیلی شو، او هغوی یې د نصیحت او اصلاح لپاره هېڅ غوږ ونه نیوه، نو هغه خپل رب ته په ژړا او عاجزۍ سره مخ شو او ویې ویل: "ای زما ربه! ما او زما کورنۍ د هغه عذاب او سزا څخه وژغوره چې د دوی د بدو کړنو له امله به راشي." هغه له خپل رب څخه د دوی د ناپاکو او بدو عملونو له شومتوب او د هغه له سزا څخه د خلاصون غوښتنه وکړه، ځکه هغه پوهېده چې د الله عذاب به حتماً د دوی پر سر راشي، او هغه غوښتل چې له خپلې کورنۍ سره یوځای له دې عذاب څخه بچ شي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

• د پیغمبرانو دعاګانې موږ ته دا درس راکوي چې په سختو حالاتو کې باید یوازې الله ته مخ کړو او له هغه څخه مرسته وغواړو.
• د بدکاره ټولنې سره د اړیکو پر مهال باید له هغوی جلا والی وساتو او د هغوی له بدو کړنو څخه خپل ځان او کورنۍ خوندي کړو.
• دعا د مومن تر ټولو پیاوړې وسله ده، او کله چې نورې لارې بندې شي، نو دعا د خلاصون لاره پرانیزي.
• د کورنۍ د خوندیتوب فکر کول د پیغمبرانو له لارو څخه دی، چې باید موږ هم د خپلې کورنۍ د دیني او دنیوي خوندیتوب لپاره هڅه وکړو.