Аш-Шуара сүрәсе — Аять 170

Сүзләрнең мәгънәләре:

— Нәҗҗәйнәһү — Без аны коткардык, куркынычтан имин иттек.

— Әһләһү — аның гаиләсе, якыннары.

— Әҗмәгыйн — барысы да, берсе дә калмыйча.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең пәйгамбәре Лут галәйһиссәламгә күрсәткән рәхмәтен һәм ярдәмен бәян итә. Лут пәйгамбәр үз кавеменә Аллаһыга иман китерергә һәм бозык эшләрдән тыелырга чакырды, әмма кавеме аның чакыруын кире какты һәм аңа каршы чыкты. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аның догасын кабул итеп, аңа ґәзаб киләчәге хакында хәбәр бирде. Лут галәйһиссәлам иман китергән кешеләр белән кичтән үк шәһәрдән чыгып киттеләр. Аллаһы Тәгалә аларны саклап, куркынычтан имин итте. Аятьтә "аның әһеле" дип, аның гаиләсендәге иман китергән кешеләр күздә тотыла — алар барысы да коткарылды. Әмма аның хатыны иман китермәгән иде, шуңа күрә ул башка һәлак булучылар белән бергә ґәзабта калды. Бу — Аллаһы Тәгаләнең ґәдәләте: ул иман китерүчеләрне генә коткара, ә кәферләрне, хәтта пәйгамбәрнең якын кешесе булсалар да, ґәзабка ташлый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә үзенең изге колларының догаларын кабул итә һәм аларны авыр хәлләрдән коткара.
2. Коткарылу — тулысынча Аллаһының рәхмәте белән була; кешенең дәрәҗәсе, байлыгы түгел, ә иманы аны коткара.
3. Кеше үзенең гаиләсенә карата җаваплы — аларның да иман китерүе өчен тырышырга тиеш, чөнки имансыз якын кеше дә ґәзабтан коткарыла алмый.
4. Аллаһы Тәгаләнең ґәдәләте — ул беркемгә дә золым итми, һәркем үз эше өчен җавап бирәчәк.
5. Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: Аллаһыга тугрылыклы булсак, Ул безне дә коткарыр, нинди генә авыр хәлдә калсак та.