ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 18

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• وَلِيدًا หมายถึง เด็กเล็กที่เพิ่งเกิดหรือยังเป็นทารก
• وَلَبِثْتَ หมายถึง เจ้าได้พำนักอยู่ / ใช้ชีวิตอยู่
• مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ หมายถึง หลายปีจากช่วงชีวิตของเจ้า

การตีความหมายของโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงคำพูดของฟิรเอาน์ที่กล่าวกับท่านนบีมูซา (อะลัยฮิสสลาม) ด้วยท่าทีเยาะเย้ยและลำพองตน โดยฟิรเอาน์พยายามรำลึกถึงบุญคุณว่า “เรามิได้เลี้ยงดูเจ้าตั้งแต่ยังเป็นทารกอยู่ในวังของเราหรือ? และเจ้าได้ใช้ชีวิตอยู่ในความดูแลของเราหลายปีจากชีวิตของเจ้า”

ฟิรเอาน์กล่าวเช่นนี้เพื่อตำหนิท่านมูซา โดยชี้ให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ที่ท่านมูซาควรจะรู้สึกสำนึกในบุญคุณ เนื่องจากฟิรเอาน์เป็นผู้เลี้ยงดูท่านมูซามาตั้งแต่เล็กจนเติบโตเป็นหนุ่ม และอยู่ในราชสำนักของเขาเป็นเวลานานหลายปี ดังนั้นเขาจึงตั้งคำถามเชิงประชดประชันว่า เหตุใดท่านมูซาจึงกล้าปฏิเสธอำนาจของเขาและกล้าอ้างว่าตนเป็นศาสนทูตของพระเจ้า ทั้งที่เขาเป็นผู้มีพระคุณต่อท่านมูซามาโดยตลอด

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากโองการนี้:

1. ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าอยู่เหนือบุญคุณของมนุษย์ — โองการนี้สอนให้เราเข้าใจว่า แม้มนุษย์จะมีบุญคุณต่อเรามากเพียงใด ก็ไม่ควรทำให้เราลืมพระเจ้าผู้ทรงเป็นผู้ให้ทุกสิ่งอย่างแท้จริง เพราะพระเจ้าคือผู้ที่ทรงกำหนดให้เหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้น และพระองค์คือผู้ที่ทรงเลี้ยงดูเราผ่านทางผู้คนที่พระองค์ทรงกำหนดให้มาอุปถัมภ์เรา
2. การยืนหยัดในความจริงแม้ต้องเผชิญกับผู้มีอำนาจ — ท่านนบีมูซาแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญในการเผชิญหน้ากับฟิรเอาน์ผู้มีอำนาจและความยิ่งใหญ่ทางโลก โดยไม่หวั่นเกรงต่อการข่มขู่หรือการลำพองตนของเขา ซึ่งเป็นแบบอย่างอันดีงามสำหรับผู้ศรัทธาในการยืนหยัดเพื่อความจริง
3. การตอบโต้ด้วยปัญญาและความสงบ — แม้ฟิรเอาน์จะกล่าวด้วยท่าทีเยาะเย้ยและดูหมิ่น แต่ท่านนบีมูซาก็ตอบโต้ด้วยเหตุผลและหลักฐานอันชัดเจน ไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ ซึ่งสอนให้เรารู้จักการควบคุมอารมณ์และใช้สติปัญญาในการเผชิญกับผู้ที่ขัดแย้งกับเรา
4. การตระหนักว่าความโปรดปรานที่แท้จริงมาจากพระเจ้า — การที่เราถูกเลี้ยงดูและได้รับการดูแลจากผู้ใดก็ตาม ล้วนเป็นไปตามพระประสงค์ของพระเจ้า ดังนั้นเราจึงควรขอบคุณพระเจ้าเป็นอันดับแรก และไม่ให้บุญคุณของมนุษย์มาทำให้เราหลงลืมการเชื่อฟังพระองค์