سوره شعرا — آیه 190

معانی کلمات:

• آیة: نشانه، عبرت و دلیل روشن بر قدرت خداوند.
• أکثرهم: بیشتر آنان، یعنی غالب و بیشتر قوم.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان داستان حضرت شعیب علیهالسلام و عذابی که بر قوم او نازل شد، میفرماید: به راستی در این واقعه و عذابی که بر آنان نازل گردید، نشانه و عبرت بزرگی برای کسانی است که اهل تفکر و پندگیری باشند. این عذاب، دلیل روشنی بر قدرت خداوند در مؤاخذه و مجازات تکذیبکنندگان است و برای هر انسان خردمندی که از سرگذشت پیشینیان عبرت بگیرد، درس بزرگی به شمار میرود. اما با وجود این همه نشانهها و هشدارها، بیشتر آنان ایمان نیاوردند و از این آیات و عبرتها پند نگرفتند. آنان چنان در لجاجت و سرکشی غوطهور بودند که نه معجزات و نه عذابهای الهی، هیچکدام نتوانست آنان را به راه حق بازگرداند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند هرگز بندگانش را بدون اتمام حجت عذاب نمیکند و پیش از نزول عذاب، پیامبران و نشانههای روشن را برای هدایت آنان میفرستد.
• سرنوشت اقوام پیشین، آیینهای برای بیداری انسانهاست؛ پس باید از تاریخ گذشتگان درس بگیریم و راه خطا را تکرار نکنیم.
• ایمان، هدیهای الهی است که تنها نصیب کسانی میشود که با بصیرت و اخلاص به دنبال حقیقت باشند؛ نه آنان که با لجاجت و عناد، نشانههای خدا را نادیده میگیرند.
• این آیه ما را به شکرگزاری از نعمت ایمان دعوت میکند و میآموزد که هدایت، توفیقی است که باید قدر آن را بدانیم و در مسیر آن ثابتقدم بمانیم.