Sure Şuarâ — Ayet 190

Kelime Anlamları:

• Âyet: Açık delil, ibret, işaret.
• Mü'min: İman eden, Allah'ın ayetlerini tasdik eden kimse.

Tefsir:

Bu âyet, Şuayb aleyhisselam'ın kavminin başına gelen azabı anlatan kıssanın sonunda yer almaktadır. Yüce Allah, bu ifadeyle o kavmin helak edilmesinde, geçmiş milletlerin akıbetlerinde ve peygamberlerin tebliğine rağmen inkârda direnenlerin uğradıkları felaketlerde, düşünenler için apaçık bir ibret ve delil bulunduğunu haber vermektedir.

Bu olay, Allah'ın kudretinin, adaletinin ve peygamberlerine yardım etme sünnetinin en açık şahididir. Kim bu kıssaları tefekkür ederse, Allah'ın vaadinin hak olduğunu, O'nun hiçbir gücün karşısında aciz kalmayacağını ve zalimlerin sonunun hüsran olduğunu görür.

Ancak âyetin devamında gelen "ve mâ kâne ekseruhum mü'minîn" ifadesi, insanlığın acı gerçeğini ortaya koymaktadır: O kavmin çoğunluğu, tüm bu uyarılara, mucizelere ve peygamberlerin gayretine rağmen iman etmedi. Bu, insanın kalbinin ne kadar katılaşabileceğini ve gafletin insanı nasıl kuşatabileceğini gösteren bir uyarıdır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize iki önemli ders vermektedir:

Birincisi: Allah'ın kudretini ve adaletini asla unutmamalıyız. Geçmiş ümmetlerin başına gelenler birer ibret levhasıdır. Bugün de aynı yasalar geçerlidir. Kim Allah'a isyan eder, peygamberlerin yolundan saparsa, sonu hüsrandır.

İkincisi: İman, büyük bir nimettir. Çoğunluğun inkârı, bizleri asla yanıltmamalıdır. Hak, az kişiyle de olsa hakikattir. Bizler, Allah'ın ayetlerini tefekkür eden, ibret alan ve imanını koruyan kullardan olmaya gayret etmeliyiz. Unutmayalım ki, kurtuluş çoğunlukta değil, hakikattedir.

Bu kıssalar, bizlere Kur'an'ın rehberliğinde yürümenin, Allah'ın emirlerine sarılmanın ve O'nun rızasını kazanmanın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatmaktadır. Rabbimiz bizleri, ibret alanlardan ve salih kullarından eylesin.